ุ่งออกมาอย่างรุนแรง ตกลงบนตัวของเจียงจือหยาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างแม่นยำเจียงจือหยา “……?”“คุณพูดว่าอะไรนะ?!”‘สุสานหน่วยพิทักษ์ราตรี’ลมหนาวพัดกลีบดอกไม้สีขาวปลิวว่อน ราวกับหิมะแรกในฤดูหนาว ล่องลอยระหว่างหลุมศพอันเย็นเยียบร่างในชุดสูทดำยืนนิ่งอยู่หน้าหลุมศพใหม่ มือถือช่อดอกไม้สีขาวบนหลุมศพนั้น สลักตัวอักษรขนาดใหญ่เอาไว้ว่า‘หลุมศพของอู๋เซียงหนาน สมาชิกหน่วยฝนสีคราม รองหัวหน้าหน่วย 136 ประจำเมืองชางหนาน’หลินชีเยี่ยจ้องมองหลุมศพนั้นครู่ใหญ่ ก่อนจะก้มตัวลงวางช่อดอกไม้สีขาวในมือลงตรงหน้าหลุมศพ พลางถอนหายใจยาวหลุมศพของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะถูกสลักด้วยมือของเพื่อนร่วมหน่วยของผู้ตาย นี่เป็นกฎอย่างไม่เป็นทางการภายในหน่วยพิทักษ์ราตรี เมื่อก่อนหลุมศพของจ้าวคงเฉิงก็ถูกสลักด้วยมือของหงอิงเองแต่ตอนนี้ หน่วยฝนสีครามได้ล่มสลายไปหมดแล้ว ในหน่วย 136 ประจำเมืองชางหนานก็มีเพียงหลินชีเยี่ยเท่านั้นที่รู้ว่าอู๋เซียงหนานได้เสียชีวิตในสนามรบ ดังนั้นหลุมศพของรองหัวหน้าหน่วยจึงต้องถูกสลักด้วยมือของหลินชีเยี่ยเองนี่เป็นครั้งแรกที่หลินชีเยี่ยสลักหลุมศพให้คนอื่นเนื่องจากร่างของอู๋เซียงหนานได้สลายไปแล้ว ไม่เหลือศพไว้ ดังนั้นหลุมศพตรงหน้านี้จึงเป็นเพียงหลุมศพเปล่าๆเท่านั้นในสุสานอันเงียบเหงาของหน่วยพิทักษ์ราตรี มีเพียงร่างของเขาเท่านั้นที่ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายลมหนาวครู่ต่อมา ร่างที่สองก็เดินเข้ามาในสุสาน“ผู้บัญชา
