้อมแขนอย่างอ่อนโยน“พี่ชิจิยะ พี่เจอพี่สาวผมไหมครับ?” ยูริ ทากิชิโระถามราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้“เจอแล้ว” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “นายไม่ต้องเสียใจมากนัก เธอแค่กลายเป็นร่างวิญญาณ ไม่ได้ตายจริงๆ”“ผมรู้”ยูริ ทากิชิโระยิ้มเล็กน้อย “พี่สาวคงจะตื่นเต้นมากที่ได้เจอคุณสินะ? ช่วงนี้เธอคอยหวังว่าคุณจะกลับมาทุกวันตอนที่อยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใส เธอซื้อชายฝั่งทั้งแนวเพื่อจะได้ไปรอคุณที่นั่นบ่อยๆ……อ้อใช่แล้ว พี่สาวยังสร้างคลับขนาดใหญ่ให้คุณด้วย อยู่ตรงข้ามบ้านของพวกเรา ถ้าพี่ชิจิยะได้เห็นคงจะตกใจมากแน่ๆ! พี่สาวยังบอกว่าพอคุณกลับมาญี่ปุ่นแล้ว อยากจะเต้นรำกับคุณที่นั่นสักเพลง แล้วก็จะเปิดแชมเปญให้คุณตั้งสิบขวด ให้คุณเป็นโฮสต์ระดับท็อปของญี่ปุ่น……”ยูริ ทากิชิโระมองภาพเลืองรางของทวีปในหมอก ราวกับกำลังหวนนึกถึงอะไรบางอย่าง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยหลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ ก็ลุกขึ้นจากเมฆพลิกกาย“ทากิชิโระ บางทีฉันอาจจะต้องขอยืมดาบนั่นอีกสักครั้ง” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างจริงจังยูริ ทากิชิโระชะงัก แต่ก็ไม่ลังเลที่จะส่ง [ภัยพิบัติเทพ] ให้กับหลินชีเยี่ย พลางถามอย่างสงสัย “พี่ชิจิยะ คุณจะทำอะไรเหรอ?”หลินชีเยี่ยมองดาบยาวสีดำทองในมือ ดวงตาฉายแววซับซ้อน“ฉัน……ยังติดค้างความฝันของพี่สาวนายอยู่อีกอย่าง……”…โลกภายในดาบตึกสูงระฟ้าตั้งตระหง่านอยู่ภายใต้ม่านราตรี แสงไฟสว่างไสวราวกับดวงดาวระยิบระยับ ส
