หลังผ่านไปหลายสิบวินาที ห้วงลึกสีดำสนิทได้ถูกถมจนเต็มอย่างสมบูรณ์แล้วหลังจากเสียงกระซิบอันไม่มีที่สิ้นสุดหายไป ใบหน้าของชายชราในชุดดำก็มีริ้วรอยเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ใบหน้าที่แก่ชราอยู่แล้วยิ่งดูซูบซีดลงไปอีก“เรียบร้อยแล้ว” โครโนสเอ่ยขึ้นอย่างสงบ “ผนึกได้ย้อนกลับไปสู่สภาพก่อนที่จะมีช่องโหว่เปิดออก กลับมาสมบูรณ์แล้ว จะไม่มีมลพิษรั่วไหลออกมาอีก เจ้าวางใจได้”ดวงตาของมิคาเอลจ้องมองเขา “อายุขัยของเจ้า……”“การเล่นกับเวลา ก็ต้องพร้อมที่จะถูกเวลาเล่นงาน” โครโนสกล่าวเสียงเรียบ “แม้แต่เทพสูงสุดก็ไม่อาจหลีกหนีจากพันธนาการของกฎเกณฑ์ได้……ไม่ใช่ทุกคนจะเหมือนเจ้าที่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้”มิคาเอลจมอยู่ในความเงียบไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่มิคาเอลกำแน่นด้วยมือทั้งสองข้างก็ถูกยกขึ้นอีกครั้ง แล้วแทงลงไปลึกในหลุมอุกกาบาตใต้เท้าอาณาเขตสีทองสายหนึ่งแผ่ขยายออกในชั่วพริบตา ปกคลุมดวงจันทร์อีกครั้ง รวมถึงห่อหุ้มโครโนสที่อยู่ข้างๆด้วยในวินาทีที่ถูก [พิภพเทพ] นี้ห่อหุ้ม โครโนสดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง เขาชะงักไปเล็กน้อย แล้วหันไปมองมิคาเอลที่อยู่ข้างๆ “นี่คือ……”มิคาเอลเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ปาฏิหาริย์ที่หยุดความชรา อายุขัยร้อยปีของเจ้านั้นสูญเสียไปเพราะการผนึกดวงจันทร์นี้ ข้าไม่ชอบติดค้างบุญคุณใคร……เจ้าพักฟื้นในปาฏิหาริย์นี้สักสองสามปีแล้วค่อยกลับไปเถอะ”โครโนสมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน “เจ้าไม่จำเป
