็นต้องทำแบบนี้ ถ้าการผนึกดวงจันทร์นี้แตก ทั้งโลกก็จะต้องเผชิญกับหายนะ ข้าก็กำลังช่วยตนเองด้วย”“เจ้ารีบกลับโลกหรือไม่?”“……ไม่รีบ” โครโนสถามอย่างสงสัย “เหตุใดถึงถามแบบนั้น?”“ถ้าไม่รีบกลับ ก็พักฟื้นที่นี่สักสองสามปี” มิคาเอลเว้นวรรค แล้วเสริมประโยคท้าย “และช่วยดูแลการผนึกดวงจันทร์นี้แทนข้าตอนที่ข้าไม่อยู่ด้วย”“ดูแลมันแทนเจ้า? เจ้าจะไปไหน?”“ข้าอยู่บนดวงจันทร์มานานเกินไปแล้ว เมื่อเจ้ามาถึง ข้าอยากฉวยโอกาสนี้ลงไปดูสักหน่อย” มิคาเอลเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตาตกลงบนดาวสีฟ้าดวงนั้น ดวงตาหรี่ลง “สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องไปสืบสวนว่าใครกันแน่ที่ต้องการจะทำอะไรกับการผนึกนี้……เมื่อมีคนจ้องมองการผนึกดวงจันทร์นี้แล้ว เขาก็จะต้องลงมืออีกในไม่ช้า มีเพียงการกำจัดเขาให้สิ้นซากเท่านั้นที่จะขจัดภัยในอนาคตได้ หลายปีมานี้ข้าต้องใช้ [พิภพเทพ] กดทับช่องโหว่ ไม่สามารถออกไปได้ ตอนนี้การผนึกฟื้นฟูแล้ว ขอเพียงข้าทิ้งปาฏิหาริย์ไว้เพียงพอเพื่อรักษาสภาพของดวงจันทร์ ก็สามารถจากไปได้ชั่วคราว หากเจ้าจะอยู่พักฟื้น ก็ช่วยดูแลการผนึกนี้แทนข้าได้ อย่างมากก็สองปี ข้าก็จะกลับมา”โครโนสมองเขาด้วยสีหน้าซับซ้อน “นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเจ้าในการสร้างปาฏิหาริย์ที่หยุดความชรานี้สินะ?”“ใช่” เมื่อเห็นมิคาเอลยอมรับอย่างตรงไปตรงมา โครโนสถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ถอนหายใจ“ช่างเถอะ ในตอนนี้โอลิมปัสวุ่นวายไ
