ปหมดแล้ว ข้าไม่อยากเข้าไปพัวพันกับการแย่งชิงอำนาจของเทพรุ่นหลังทั้งสองนั้น หลังจากอุดช่องว่างของตราผนึกแล้ว ข้าก็ไม่มีอะไรต้องทำ……เจ้าไปเถอะ ตราผนึกนี้ ข้าจะช่วยเจ้าเฝ้าเอง”มิคาเอลพยักหน้า “ขอบคุณ”ร่างสูงใหญ่ของทูตสวรรค์องค์นี้ ก้าวออกจากพื้นดินสีเทาขาว ปีกสีขาวบริสุทธิ์ทั้งหกคู่ที่อยู่ด้านหลังสั่นเบาๆ ก็ทะลุผ่านความว่างเปล่า ร่างกายกลายเป็นดาวตกสีทอง พุ่งไปยังดวงดาวสีฟ้าครามวันนี้ ทูตสวรรค์เซราฟ ผู้เฝ้าดูโลกมนุษย์มาหลายร้อยปี ได้ย่างเท้าลงจากดวงจันทร์มาจุติในโลกมนุษย์……หมอกหนาบนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ ร่างสีเทาเข้มร่างหนึ่งกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้าใกล้ต้าเซี่ยหน้ากากหวังที่ก้าวเข้าสู่ขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์แล้ว สามารถใช้พลังของตัวเองเดินอยู่ในหมอกได้ในระยะเวลาสั้นๆ ดวงตาจ้องมองไปยังผิวน้ำทะเลที่อยู่ไกลออกไป หัวใจหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูกไม่มีกฎเกณฑ์แห่งเวลาที่สามารถใช้ได้ ไม่มีความหวังที่จะได้เป็นเทพเจ้า อายุขัยของเขาเหลือเพียงแค่สองปีแผนการย้อนเวลากลับไปช่วยหน่วยเร้นลับก็ไม่สามารถดำเนินการได้… หัวใจของเขาเปรียบเสมือนผืนทะเลที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา เมื่อมองออกไป นอกจากความสับสน ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ณ เส้นขอบฟ้าที่ไกลออกไป จุดดำจุดหนึ่งปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าหน้ากากหวังสะดุ้งหยุดเคลื่อนไหวมันคือเรือลำเล็กท่ามกลางคลื่นลมที่ปั่นป่วน เรือลำเล็กลอย
