ว่ากฎทั่วไป ซึ่งมีเพียงไม่กี่สิ่งในโลกนี้ที่จะจัดการกับมันได้ โชคดีที่รากฐานของสรวงสวรรค์แห่งต้าเซี่ยของเราถูกซ่อมแซมแล้ว สามารถกำจัดมันได้… เพียงแต่ว่าอาณาจักรเทพแห่งนี้ถูกมลพิษกัดกร่อนลึกเกินไป เกรงว่าจะไม่สามารถคงอยู่ต่อไปได้”นักพรตยืนอยู่กลางพันดอกไม้ทองคำ ในชุดเสื้อคลุมผ้าหยาบที่บางเบา “พวกเจ้าถอยไปก่อน อาจารย์จะทำลายอาณาจักรเทพแห่งนี้พร้อมกับสิ่งชั่วร้ายภายใน”ทั้งสามสบตากัน “เข้าใจแล้วขอรับ”ทั้งสามตัวสั่นไหวก่อนจะหายไปจากที่ราบฟ้าสูงนักพรตยืนอยู่คนเดียวบนยอดสุดของอาณาจักรเทพสีเลือด แหงนมองดวงจันทร์สีเลือดดวงเดียวที่เหลืออยู่บนฟ้าดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย“เหล่าเทพแห่งต้าเซี่ยของเราหลบซ่อนตัวมาเป็นเวลาสองปี วันนี้ ในที่สุดก็มาเยือนแล้ว……”เขาพึมพำกับตัวเองนักพรตค่อยๆ ยื่นมือขวาออกมา นิ้วชี้และนิ้วกลางเรียงชิดกัน แล้วชี้ไปยังท้องฟ้าเหนือที่ราบฟ้าสูง“สรวงสวรรค์”บึ้ม!!!ในโลกที่เต็มไปด้วยหมอก บนฟากฟ้าเหนือที่ราบฟ้าสูง จู่ๆ ก็เกิดเสียงระเบิดกึกก้องที่เจ็บหูเวลาและอวกาศถูกกดทับด้วยพลังของสิ่งลี้ลับ จุดที่แสงสีทองเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากรอยแยกของกาลเวลาและอวกาศ ส่องแสงจ้าเหมือนแสงอาทิตย์ ส่องสว่างไปทั่วโลกคลื่นพลังเทวะที่ไหลบ่าแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว กวาดเอาพื้นที่ทะเลรอบๆ สู่ความพลิกผัน ในหมอกที่มองไม่เห็นปรากฏเงาทองคำอันยิ่งใหญ่ขึ้นจากความว่างเปล่านั่นคืออาณาจักรเทพบนสรวงสวรรค์กลิ่นอายเซียนไหล
