“และจนถึงตอนนี้ ก็มีแค่สามเซียนคุนหลุนที่ปรากฏตัวใช่ไหมครับ? เทพต้าเซี่ยองค์อื่นๆ ไปไหนกันหมด?”นักพรตอึ้งไปชั่วขณะ แล้วหัวเราะออกมาเขาหันหลังกลับ ถือเบาะรองนั่งและ [ภัยพิบัติเทพ] เดินช้าๆ ไปทางประตูแห่งการนำพา เสียงของเขาลอยเข้าหูของหลินชีเยี่ยอย่างแผ่วเบา“รีบกลับต้าเซี่ยเถอะ อีกเดี๋ยว……ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว”ร่างของนักพรตค่อยๆ หายไปในหมอก หลินชีเยี่ยยืนอยู่ที่เดิมคนเดียว ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ถอนหายใจ แล้วขี่เมฆพลิกกายบินไปยังทิศทางหนึ่งไม่รู้ทำไม คำพูดของเทียนจุนทำให้เขารู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูกพวกเขาควรรีบกลับไปต้าเซี่ยจริงๆ แล้ว……ที่ราบฟ้าสูงอวี้ติ่ง ไท่อี่ และก่วงเฉิงจื่อ เซียนคุนหลุนทั้งสามได้สังหารกูลจนเกือบหมดสิ้นแล้วจันทราสีเลือดดวงที่สองที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าราวกับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้บุกรุก สีแดงฉานราวกับเลือดกำลังจะหยดลงมา มลพิษเข้มข้นพวยพุ่งออกมาจากภายในของมัน แผ่กระจายลงบนพื้นดินที่แตกสลายในขณะนั้น ร่างของนักพรตก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ก้าวเข้ามาในที่ราบฟ้าสูง“ท่านเทียนจุน” เซียนคุนหลุนทั้งสามเห็นนักพรตจึงโค้งคำนับอย่างนอบน้อมนักพรตส่งเสียงรับในลำคอ เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองดวงจันทร์สีเลือด ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย……
