” ร่างเล็กๆ หลายร่างวิ่งเข้าไปหาเยว่ชิงเหอที่เดินลงจากเวทีประลอง เป็นพี่น้องสองคนจากเรือนที่ห้า และเซียวจื่อเซวียนจากเรือนที่หก
พวกเขาอายุเท่ากับเยว่ชิงเหอ ต่างกันเพียงไม่กี่เดือน คนที่อายุน้อยที่สุดคือเซียวเสวี่ยฉี น้องสาวของเซียวเฟยหยาง ปีนี้เพิ่งจะหกขวบและเพิ่งจะมาที่ลานประลองยุทธ์ได้ไม่นาน ส่วนพี่สาวของพวกเขาอย่างเซียวชิงหลวน ก็จากจวนไปนานแล้วเพื่อติดตามอาจารย์ชื่อดังไปบำเพ็ญตน
พี่เหยียนต่างหากที่เก่ง… เยว่ชิงเหอคิดในใจ
เด็กสามคนล้อมรอบเยว่ชิงเหอ พูดคุยกันเจี๊ยวจ๊าวถึงการประลองอันน่าตื่นเต้นเมื่อครู่ คนที่ดูสนุกสนานที่สุดคือเซียวเฟยหยาง น้องชายของเซียวชิงหลวน
“เหอเอ๋อร์ เจ้าอยากกินขนมนมกรอบหรือไม่?” เซียวเฟยหยางพลันหยิบกล่องไม้เล็กๆ ที่ตกแต่งอย่างสวยงามออกมาใบหนึ่ง เมื่อเปิดออกเบาๆ กลิ่นนมเข้มข้นก็ลอยออกมา ข้างในคือขนมนุ่มเหนียวสีขาวดุจหยก “ให้เจ้ากิน”
ปลายจมูกของเยว่ชิงเหอสูดดมกลิ่น หอมเหลือเกิน… แววตาของนางสุกใสเป็นประกาย กล่าวอย่างยินดี “ให้ข้าทั้งหมดเลยหรือเจ้าคะ?”
“ถ้าเจ้าชอบก็เอาไปทั้งหมดเลย” เซียวเฟยหยางยิ้มกว้างกล่าว
“ขอบคุณเจ้าค่ะ” เยว่ชิงเหอไม่ลืมที่จะขอบคุณและรับ
