อนอยู่ที่ชางหนาน ผมไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับเทพต้าเซี่ยมาก่อน……”นอกจากซุนหงอคงหลินชีเยี่ยคิดในใจ“แปลกจัง” หน้ากากหวังขมวดคิ้วจักรยานไฟฟ้าแล่นฉิวบนพื้นดินที่แตกร้าว เบื้องหลังพวกเขา เซียนคุนหลุนทั้งสามได้พลิกแผ่นดินที่ราบฟ้าสูงไปแล้ว เมื่อไม่มีการรบกวนจากกูลเหล่านั้น หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ จึงขับรถออกจากประตูแห่งการนำพาได้อย่างรวดเร็วหลินชีเยี่ยและหน้ากากหวังลงจากรถของลู่อู๋เหวย แล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“ผมทำงานเสร็จแล้ว พวกคุณกลับต้าเซี่ยเองได้ใช่ไหม?” ลู่อู๋เหวยลูบจักรยานไฟฟ้าอย่างเสียดาย แล้วหันมาพูดกับพวกเขา“ได้” ทั้งสองคนพยักหน้าพร้อมกัน“งั้นผมไปล่ะ การขับรถกลับบ้านต้องใช้เวลาพอสมควร พวกเราเจอกันที่ต้าเซี่ย นะ”ลู่อู๋เหวยโบกมือ ก่อนจะสวมหมวกกันน็อค แล้วขี่จักรยานไฟฟ้าคันเล็กของเขา ค่อยๆ หายลับไปที่ปลายถนนหลินชีเยี่ยกับหน้ากากหวังสบตากัน ก่อนจะยิ้มอย่างจนใจ ร่างสีเทากับสีแดงสองร่างเดินเคียงข้างกันไป
