างของซูซาโนโอะกำลังยืนอยู่บนกองซากศพเทพตนอื่นๆ กำลังคำรามอย่างดุร้าย คลื่นพลังเทวะอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกไปอย่างบ้าคลั่งดวงตาที่ว่างเปล่าของมันจ้องมองตรงมาที่ร่างเล็กๆ ของอวี้ติ่งที่อยู่เบื้องล่าง จิตสังหารพลันแผ่ซ่านออกมาอวี้ติ่งค่อยๆ หยุดฝีเท้าลงตึง!เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น เทพศพนั้นก็กระโดดพุ่งจากที่ไกลๆ แล้วร่วงลงตรงหน้าอวี้ติ่งเจินเหรินอย่างรุนแรง ร่างกายขนาดมหึมาบดขยี้พื้นดินใต้ร่างราวกับภูเขาลูกเล็ก ลมกรรโชกแรงพัดผมสีดำของอวี้ติ่งเจินเหรินปลิวสะบัดภาพลวงตาของมหาสมุทรปรากฏขึ้นรอบตัวเขาเทพศพอ้าปากกว้าง ราวกับกำลังจะคำราม แต่ปากยังไม่ทันอ้าเต็มที่ แสงกระบี่ก็พุ่งผ่านร่างของมันไปในชั่วพริบตาเสียงของเทพศพเงียบหายไปร่างกายขนาดใหญ่ของมันหยุดนิ่งอยู่บนพื้นดิน หยุดนิ่งไปสองวินาที จากนั้นเส้นเลือดฝอยก็ปรากฏขึ้น ตามด้วยร่างกายทั้งหมดที่ถูกผ่าออกเป็นสองส่วนอย่างช้าๆ ตามแนวเส้นเลือดนั้นร่างกายส่วนบนของมันตกลงสู่พื้น ม่านฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว อวี้ติ่งเจินเหรินถือกระบี่ เดินออกมาจากกลุ่มควันมองร่างของเทพศพอย่างเย็นชา“เทพจอมปลอมที่เกิดจากความสกปรก กล้าขวางทางข้าด้วยหรือ?” เขาแค่นเสียงเย็นชา มือข้างหนึ่งกำกระบี่ก้าวเดินต่อไปยังส่วนลึกของที่ราบฟ้าสูง…“นายรู้จักหยางเจี่ยนเหรอ?” หน้ากากหวังถามอย่างประหลาดใจ“……ไม่รู้จักหรอกครับ” หลินชีเยี่ยส่ายหัวอย่างงุนงง “แค่เคยเห็นเขาสังหารเทพต่างแดนจากระยะไกลต
