็คงเป็นไท่อี่เจินเหรินที่เล่าลือกันอวี้ติ่ง ไท่อี่ ก่วงเฉิงจื่อ……เทพเจ้าแห่งต้าเซี่ย กลับมาจากวัฏสงสารแล้ว!แต่ทำไมพวกเขาถึงปรากฏตัวในที่ราบฟ้าสูง?“ศิษย์ของท่าน?” หลินชีเยี่ยเพิ่งจะตั้งสติจากความตกใจที่ได้รู้ตัวตนของคนตรงหน้า ก็ตกอยู่ในความสับสนอีกครั้งถ้าเขาจำไม่ผิด ศิษย์ของอวี้ติ่งเจินเหรินในตำนานก็คือหยางเจี่ยนไม่ใช่เหรอ?หยางเจี่ยนมาให้เขาดูแลตั้งแต่เมื่อไหร่?อวี้ติ่งเจินเหรินเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้างุนงง จึงยิ้มพลางส่ายหน้า แล้วเดินไปทางด้านหลังจักรยานไฟฟ้าอย่างสงบ“ไปเถอะ ท่านเทียนจุนกำลังรอเจ้าอยู่ข้างนอก……ส่วนเรื่องที่เหลือ ปล่อยให้พวกเราจัดการเอง”ร่างของอวี้ติ่งเจินเหรินหายไปจากสายตาของทั้งสาม ลู่อู๋เหวยขมวดคิ้ว บิดคันเร่งอีกครั้ง ขับรถตามเส้นทางเลือดที่อวี้ติ่งเจินเหรินได้เปิดไว้ มุ่งหน้าไปยังประตูแห่งการนำพาที่แตกสลายอย่างรวดเร็วอวี้ติ่งเจินเหรินเดินผ่านฝูงกูลที่ไหลมาไม่หยุด กระบี่วิเศษในมือสั่นเบาๆ แสงกระบี่ที่ทะลุฟ้าพลันพุ่งออกมา เบ่งบานอยู่ใต้ท้องฟ้าสีเลือดในชั่วพริบตา กูลนับพันตัวในระยะห้ากิโลเมตรเบื้องหน้าก็ถูกตัดขาดเป็นสองท่อนพร้อมกัน!เศษเนื้อปนเปื้อนเลือดกระจัดกระจายไหลลงสู่พื้น เขาก้าวข้ามแอ่งเลือด เสื้อคลุมเต๋าสีน้ำเงินบนร่างกายและคมกระบี่ในมือ ไม่เปื้อนเลือดแม้แต่น้อยโฮก!!เสียงคำรามต่ำดังมาจากด้านหน้า อวี้ติ่งเจินเหรินหรี่ตามองไปเห็นเพียงที่ปลายขอบฟ้า เทพศพที่เกิดจากร่
