บใหลชั่วนิรันดร์……แสงสีทองอ่อนๆ ห่อหุ้มร่างของหลินชีเยี่ยและหน้ากากหวัง พวกเขามองไปยังผ้าคลุมสีฟ้าที่ปลิวไสวอยู่ไกลๆและตกอยู่ในความเงียบพร้อมกัน“หน่วยฝนสีคราม ในที่สุดก็สูญสลายไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว……” หลินชีเยี่ยถอนหายใจยาว“หน่วยพิทักษ์ราตรีจะไม่หายไป ชื่อของพวกเขาจะถูกจารึกไว้บนแผ่นศิลาสี่เหลี่ยมของหน่วยพิทักษ์ราตรีตลอดไป”“แผ่นศิลาสี่เหลี่ยม?”“ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี มีแผ่นศิลาสี่เหลี่ยมที่บันทึกชื่อของหน่วยรบพิเศษทุกหน่วย เมื่อหน่วยรบพิเศษหน่วยใดล่มสลายหรือถูกยุบ ชื่อและผลงานของพวกเขาก็จะถูกจารึกไว้บนนั้น” มุมปากของหน้ากากหวังปรากฏรอยขมขื่น “ตอนนี้ ชื่อของหน่วยเร้นลับก็ควรจะถูกจารึกไว้แล้วเหมือนกัน”หลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง “แต่คุณที่เป็นหัวหน้าหน่วยเร้นลับยังมีชีวิตอยู่ หมายเลขประจำหน่วยไม่ควรถูกยกเลิกนะ?”“มีแค่ฉันคนเดียว ก็ไม่สามารถนับเป็นหน่วยเร้นลับได้แล้ว” หน้ากากหวังส่ายหัว “มาถึงจุดนี้ พวกเราไม่สามารถยึดติดกับหมายเลขประจำหน่วยนี้ได้อีกต่อไป แต่ต้องสืบทอดมันต่อให้เลือดใหม่ๆ ไหลเวียนเข้ามา…เหมือนกับฝนสีครามในอดีต ถ้าตอนนั้นอู๋เซียงหนานไม่ได้ยกเลิกหมายเลข 005 ของหน่วยฝนสีคราม ก็จะไม่มีหน่วยม่านราตรีของพวกนาย หลังจากจารึกชื่อของหน่วยเร้นลับลงบนแผ่นศิลาสี่เหลี่ยมแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานต้าเซี่ยก็จะมีหน่วยรบพิเศษ หมายเลข 004 หน่วยใหม่ปรากฏขึ้น พวกเขาอาจจะมีความหวังและพ
