ายดันแว่นตา ในดวงตาปรากฏแววเศร้าหมอง หลังจากวิเคราะห์สภาพร่างกายของยูริ ทากิชิโระแล้ว ก็พยักหน้าเล็กน้อย“อาการแย่ลง แม้จะไม่รุนแรง แต่ก็ต้องรีบรักษาโดยเร็ว ไม่สามารถปล่อยไว้ได้อีกแล้ว”อันชิงอวี๋มองไปรอบๆ แล้วชี้นิ้วไปที่บ้านร้างอายุร้อยกว่าปีฝั่งตรงข้ามถนน “พาเขาเข้าไปข้างในเถอะ ฉันจะเริ่มแก้……เอ่อ เริ่มผ่าตัดแล้ว”ทุกคนช่วยกันยกยูริ ทากิชิโระเข้าไปในบ้าน เริ่มจัดโต๊ะให้อันชิงอวี๋ ไม่นานก็เคลียร์พื้นที่ว่างได้“พี่ชิจิยะ……” ยูริ ทากิชิโระนอนอยู่บนโต๊ะ คว้ามือหลินชีเยี่ยไว้ แล้วเอ่ยด้วยเสียงอ่อนแรง “เกิดอะไรขึ้น?”“คุณไปหาพี่สาวของผมเถอะ……เธอยังรอคุณอยู่”“ยูรินะ?” หลินชีเยี่ยชะงัก “เธออยู่ที่ไหน?”“เธอกลายเป็นวิญญาณดาบมากาตสึ อยู่ทางนั้น” ยูริ ทากิชิโระชี้ไปยังทิศทางที่เขามาวิญญาณดาบมากาตสึ?เมื่อได้ยินคำนี้ หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่กับที่ “ทำไมเธอถึงกลายเป็นวิญญาณดาบ? เกิดอะไรขึ้น?”ยูริ ทากิชิโระเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด หลินชีเยี่ยจมอยู่ในความเงียบ“……ฉันเข้าใจแล้ว”หลินชีเยี่ยมองอันชิงอวี๋ที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวกำลังเดินมาทางนี้ เขาสูดหายใจลึก แล้วลูบหัวของเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยน “ไม่ต้องกังวลนะ พี่ชิงอวี๋จะรักษานายให้หาย……ฉันจะไปหาพี่สาวนาย”“ครับ”หลินชีเยี่ยเดินไปที่ประตู ไป๋หลี่พั่งพั่งก็เข้ามาใกล้“ชีเยี่ย นายจะไปไหน?”“ไปทำเรื่องสุดท้าย” หลินชีเยี่ยมองท้องฟ้าที่ปกคลุมด้วยหมอก แล้วกล่าว
