“ดาบมากาตสึเล่มที่เก้า [คามิคาคุชิ]”นกกระดาษโยนดาบมากาตสึเล่มที่แปดลงมา ยูรินะรีบแทงมันลงไปในแอ่งเลือดอย่างรวดเร็วดาบมากาตสึทั้งแปดเล่มถักทอกันเป็นวงกลม ตั้งตระหง่านอยู่ในแอ่งเลือดอย่างเงียบงัน แสงสีต่างๆ ไหลวนอยู่ใต้เท้าของยูรินะ ราวกับมหาสมุทรแห่งแสงสีสันสดใสใบหน้าเล็กๆ ของยูรินะซีดเซียวเพราะเสียเลือด เธอก้มลง ปลดดาบที่เอวของเธอออกอย่างระมัดระวัง กำมันไว้ในมือ“คุณย่าสึรุ… หนูโตแล้ว คุณย่าเห็นไหมคะ?”เธอลูบฝักดาบเบาๆ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความอาลัยและคิดถึง เธอยิ้มพลางเอ่ยแผ่วเบา “ต่อไปนี้หนูจะไม่อยู่ข้างๆ คุณย่าแล้ว คุณย่าต้องดูแลตัวเองให้ดีนะคะ… ถ้ามีชาติหน้า หนูอยากเป็นหลานสาวของคุณย่าอีก”ในแอ่งเลือดตรงหน้าเธอ ร่างชราปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า เส้นผมสีเงินขาวพลิ้วไหวในสายลม คุณย่าสึรุยืนอยู่ท่ามกลางนกกระดาษมากมาย ยื่นมือออกมาลูบศีรษะของยูรินะใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเมตตา“ไม่ต้องกังวลนะ ยูรินะ ย่าจะอยู่เบื้องหลังหนูเสมอ……” ร่างของเธอเปลี่ยนเป็นนกกระดาษ โบยบินรอบตัวเด็กสาวยูรินะสูดหายใจลึก กำดาบกระดาษในมือแน่น แล้วแทงลงไปที่มุมสุดท้ายของวงกลม“ดาบมากาตสึเล่มที่สาม [ชิสึรุ]”แสงสีขาวอ่อนไหลออกมาจากใบดาบ เชื่อมต่อกับพลังของดาบมากาตสึอีกแปดเล่ม ในชั่วพริบตา แสงสว่างจ้าพุ่งขึ้นจากแอ่งเลือด ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!ในฉากเกมบนยอดภูเขาฟูจิ ยูริ ทากิชิโระที่กำลังต่อสู้กับเทพศพเหมือนจะรู้สึกบา
