เล่มได้บดขยี้เส้นเลือดของเขาจนหมดสิ้น……สำหรับคนธรรมดาอย่างเขา การที่ยืนหยัดมาได้ถึงขั้นนี้ เป็นเพราะความมุ่งมั่นล้วนๆแต่ไม่ว่าเขาจะยอมรับหรือไม่ ร่างกายของเขาก็ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้วเขากัดฟันแน่น ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางดาบมากาตสึทั้งห้าเล่มในแอ่งเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ เขายังคงเหยียดมือออกไปอย่างมุ่งมั่น พยายามจะคว้าดาบยาวที่เอวของตัวเองในตอนนั้นเอง ก็มีมือข้างหนึ่งมาจับที่ฝักดาบ [อาเมะคูซูเระ] เบาๆอามามิยะ ฮารูกิตกตะลึง หันกลับไปมองเห็นเพียงยูรินะร่างเล็กกำลังสวมเกี๊ยะ ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางแอ่งเลือด น้ำฝนไหลลงมาตามเส้นผมสีดำเปียกชื้นหยดลงบนชุดกิโมโนเก่าๆ สีดำลายดอกซากุระมือขวาของเธอกำด้ามดาบ [อาเมะคูซูเระ] ไว้แน่น“ยูริ……”“พี่อามามิยะ ให้ฉันจัดการเถอะ” ยูรินะยิ้มน้อยๆ “พี่เป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีโลหิตราชัน ไม่สามารถรับดาบมากาตสึมากขนาดนี้ได้หรอก……นี่คือหน้าที่ที่ถูกกำหนดไว้สำหรับตระกูลยูริของพวกเราต่างหาก”แม้ฟุรุซึกิ ฮิโรทากะจะไม่ได้พูดอะไรชัดเจน แต่สายตาเมื่อครู่ของเขาก็ส่งผ่านข้อมูลบางอย่างมาแล้ว……และยูรินะก็ฉลาดพอที่จะเข้าใจสายเลือดของคนธรรมดาไม่สามารถรับพลังของดาบมากาตสึทั้งเก้าเล่มได้ นั่นหมายความว่า มีเพียงโลหิตราชันเท่านั้นที่ทำได้หลังจากยูริ โคกูเท็ตสึเสียชีวิต ผู้ที่มีสายเลือดโลหิตราชันในแวดวงผู้เลื่อมใสมีเพียงพี่สาวยูรินะและน้องชายยูริทากิชิโระเท่านั้นแม้โลหิตราชันของยูร
