ินะจะเป็นแบบแฝง แต่โลหิตราชันแบบแฝงก็ยังคงเป็น โลหิตราชันอยู่ดีนั่นหมายความว่า เพื่อช่วยแวดวงผู้เลื่อมใสแห่งนี้ เธอหรือยูริ ทากิชิโระ จำเป็นต้องมีคนหนึ่งเป็นเครื่องสังเวยให้กับดาบมากาตสึ และยูรินะก็รู้ดีว่า ถ้ายูริ ทากิชิโระอยู่ตรงนี้ เขาจะต้องยอมเป็นเครื่องสังเวยโดยไม่ลังเลแน่นอน… และเธอไม่อยากให้น้องชายกลายเป็นเครื่องสังเวยอามามิยะ ฮารูกิมองเธออย่างลึกซึ้งแล้วส่ายหน้าอย่างแน่วแน่ “พวกเธอพี่น้องยังเด็กเกินไป……ไม่จำเป็นต้องใช้โลหิตราชัน ฉันก็ทำได้”เขายื่นมือออกไปจะดึง [อาเมะคูซูเระ] ออกจากฝัก แต่มือของยูรินะกลับจับมันไว้แน่นโดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยอามามิยะ ฮารูกิขมวดคิ้วเสียงดาบถูกชักออกจากฝักดังขึ้นแต่ไม่ใช่ [อาเมะคูซูเระ] ที่ถูกชักออกมา แต่เป็น [ชิสึรุ]“ขอโทษนะพี่อามามิยะ” ยูรินะยืนอยู่ท่ามกลางนกกระดาษที่ล่องลอยอยู่รอบตัว พลางยิ้มอย่างสำนึกผิด “ถึงฉันจะเป็นเจ้าของดาบมากาตสึ แต่ก็ไม่เคยช่วยอะไรได้เลย ฉันไม่เก่งเหมือนพี่ ไม่มีความมุ่งมั่นเหมือนทากิชิโระ นี่อาจจะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำแทนพวกพี่ได้……บางทีนี่อาจจะเป็นจุดจบที่ถูกกำหนดไว้สำหรับฉันก็ได้”เธอออกแรงกระชาก [อาเมะคูซูเระ] ออกจากเอวของอามามิยะ ฮารูกิ นกกระดาษมากมายบินวนรอบตัวเขา พาเขาลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นกรงนกกระดาษที่กักเขาไว้ข้างใน“เธอทำแบบนี้ไม่ได้……” อามามิยะ ฮารูกิที่บาดเจ็บสาหัสไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของ [ชิสึรุ]
