ได้โดยปราศจาก [อาเมะคูซูเระ] เขาเพิ่งจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง นกกระดาษหลายตัวกางปีกออก กลายเป็นผนึก ปิดปากของเขาไว้ในขณะเดียวกัน นกกระดาษที่เหลือก็บินผ่านเอวของโฮชิมิ โชตะ และฟุรุฮาระ โยชิกิ จะงอยปากของมันจิกเบาๆแย่งดาบอีกสองเล่มมาได้นกกระดาษสีขาวคาบดาบมากาตสึสองเล่มบินวนอยู่กลางอากาศ ตรงกลางของพวกมัน ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองร่างชุดแดงที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่ไกลๆ แล้วค่อยๆ หลับตาลงเธอกรีดฝ่ามือตัวเอง เลือดสีแดงสดไหลลงมาตามปลายนิ้ว หยดลงไปในแอ่งเลือด เมื่อเลือดของเธอไหลลงไปดาบมากาตสึห้าเล่มที่ปักอยู่บนพื้นก็เริ่มสว่างขึ้นอีกครั้ง แสงหลากสีสะท้อนในเลือดก่อนจะรวมตัวเข้าสู่ร่างของเธอยูรินะยกดาบยาวสีน้ำเงินเข้มในมือขึ้น แล้วแทงลงในแอ่งเลือดอย่างแรง“ดาบมากาตสึเล่มที่สี่ [อาเมะคูซูเระ]”หลังจากแทงดาบเล่มนี้ลงไป เธอก็ยื่นมือขึ้นฟ้าพร้อมกับโบกมือ นกกระดาษที่บินวนอยู่ก็ทิ้งดาบยาวสีแดงสดเล่มหนึ่งลงมาในมือ“พี่โชตะ หลังจากเก้าดาบมากาตสึรวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว พี่ทาเคฮิเมะก็จะหลุดพ้นจากดาบและเป็นอิสระ เมื่อถึงตอนนั้น……พวกพี่ก็จะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป”เธอยิ้มให้โฮชิมิ โชตะที่อยู่ไกลออกไปดาบยาวสีแดงสดถูกแทงลงในแอ่งเลือด“ดาบมากาตสึเล่มที่เจ็ด [ทาเคฮิเมะ]”
