โอซาก้าแสงสลัวสายหนึ่งแทรกผ่านกลุ่มเมฆลากเส้นทางผ่านท้องฟ้า แล้วพุ่งเข้าสู่ร่างของยูริ ทากิชิโระที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนพื้นดวงตาทั้งสองข้างของยูริ ทากิชิโระ หดเล็กลงทันทีนั่นคือเครื่องส่งสัญญาณที่เขาให้พี่สาวไว้ใช่ไหม?พวกเขาต้องเจอกับอันตรายแน่!เขาใช้สองมือยันพื้น ลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรนอันชิงอวี๋เห็นดังนั้น จึงขมวดคิ้ว รีบยื่นมือไปประคองร่างของเขาไว้“เกิดอะไรขึ้น?”“พี่ชิงอวี๋ พี่สาวของผมเจออันตราย ผมต้องไปที่นั่นให้ได้”อันชิงอวี๋ชะงัก ดวงตาฉาบด้วยความหม่นหมอง เขาพินิจพิเคราะห์ร่างกายของอีกฝ่ายอย่างละเอียดชั่วครู่ “แต่ความบกพร่องทางพันธุกรรมของนายเพิ่งได้รับการแก้ไขไม่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ยังไม่หายดี ถ้าต่อสู้อย่างรุนแรงเกินไป……”“ผมต้องไป”ความว่านอนสอนง่ายของทากิชิโระแต่เดิมนั้นหายไปแล้ว น้ำเสียงของเขาแน่วแน่อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนอันชิงอวี๋ลังเลชั่วครู่ แต่ก็พยักหน้าในที่สุด “งั้นก็ไปเถอะ ตราบใดที่นายไม่สู้จนหมดแรง ฉันก็สามารถช่วยนายกลับมาได้……ถ้านายไม่กลัวที่จะกลายเป็นสัตว์ประหลาดนะ”ยูริ ทากิชิโระชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพูดว่า “พี่ชิงอวี๋ ผมเป็นสัตว์ประหลาดที่ใหญ่ที่สุดในแวดวงผู้เลื่อมใสนี้แล้ว”เขาลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากเสื้อคลุมสีแดงยาว ยื่นมือออกไปกำในอากาศว่างเปล่า หอกไซเบอร์พังก์ที่ปักอยู่ในซากปรักหักพังก็ลอยกลับมาสู่มือของเขาโดยอัตโนมัติร่างของเขาพ
