ลันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หายไปจากที่เดิมลู่อู๋เหวยที่กำลังขี่จักรยานไฟฟ้าล่องลอยอย่างช้าๆ ท่ามกลางซากศพกูลในขั้นอนันต์ ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าสายตาของเขาจับอยู่ที่ร่างชุดแดงที่พุ่งผ่านเมฆ อุทานเบาๆ ด้วยความประหลาดใจ“ในแวดวงผู้เลื่อมใสนี้ ยังมียอดมนุษย์อีกคนหรือ? แถมพลังยังแข็งแกร่งมากด้วย……เฮ้อ! ถ้าสามารถชวนกลับต้าเซี่ยได้ก็คงดี” ลู่อู๋เหวยยักไหล่แล้วโยนกล่องพิซซ่าออกไปอย่างไม่ใส่ใจ ฆ่ากูลขั้นอนันต์ที่อยู่ไกลออกไปในพริบตา เลือดและเนื้อกระจายไปทั่วฟ้า แต่ไม่มีชิ้นไหนแตะต้องร่างกายของเขาเลยเขาหยุดจักรยานไฟฟ้า แล้วหยิบตั๋วสองใบออกมาจากอกพลางครุ่นคิด“งานตามหาหลินชีเยี่ยนี่เสร็จแล้ว แต่หน้ากากหวัง……ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”……ช่องกระจกยาตะซากโบราณใต้ทะเลลึกร่างสองร่างสวมชุดดำน้ำ ปีนขึ้นมาจากผิวน้ำ เดินไปยังขอบซากโบราณ แล้วถอดหน้ากากออกซิเจนเส้นผมสีเงินยาวๆ ร่วงลงมาจากหน้ากาก หน้ากากหวังหอบหายใจครู่หนึ่ง กวาดตามองรอบๆ แล้วถามอย่างสงสัย“ที่นี่คือที่ไหน?”“กระจกยาตะที่แตกร้าว เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างแวดวงผู้เลื่อมใสนี้กับโลกภายนอก” อู๋เซียงหนานตอบอย่างสงบ“สิ่งแรกที่เราต้องหาอยู่ที่นี่” เขาพาหน้ากากหวังเดินทางผ่านซากปรักหักพังอย่างคุ้นเคย ผ่านพื้นที่ลึกลับที่มีเศษซากอาคารลอยอยู่ เดินผ่านโทริอิสีแดงสดหลายต้น จนในที่สุดก็มาถึงหน้าศาลเจ้าโบราณแห่งหนึ่งภายในศาลเจ้านี้ มีรูปปั้นเท
