วอย่างฉับพลัน ทะลุผ่านเมฆหนาทึบ พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า!กลิ่นอายเย็นเยียบและเก่าแก่พวยพุ่งออกมาจากยอดเขา เสียงคำรามต่ำๆ ก้องสะท้อนา บรรยากาศน่าสะพรึงกลัวโถมเข้ามาอย่างฉับพลันทันทีที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนั้น สีหน้าของทาเคฮิเมะพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอยื่นมือออกไปปกป้องโชตะไว้ข้างหลัง ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปที่เสาแสงสีดำบนยอดเขาอย่างเคร่งเครียด“นั่นมันอะไรกัน?” สีหน้าของฟุรุฮาระ โยชิกิแสดงความตื่นตกใจออกมา“……มันคือกูลที่เกิดจากการบ่มเพาะในร่างของอามัตสึคามิที่อยู่ใต้ภูเขาไฟฟูจิ” อามามิยะ ฮารูกิขมวดคิ้วแน่นนึกอะไรขึ้นมาได้“‘สถานที่ที่ถูกปกป้องโดยเทพศพ’ ……ที่แท้ก็หมายถึงอย่างนี้นี่เอง”“อะไรนะ? ทำไมผมถึงไม่เข้าใจล่ะ?” โฮชิมิ โชตะถามอย่างสงสัย“ร่างของอามัตสึคามินี้ถูกกักขังอยู่ใต้ภูเขาฟูจิมานานเหลือคณานับ พลังเทวะที่เหลืออยู่ในร่างไม่ได้สลายไป แต่ถูกผนึกไว้ในภูเขาลูกนี้ แต่เดิม แม้จะดึง [โซซัง] ออกมาก็จะไม่เกิดเหตุการณ์ผิดปกติใดๆแต่หลังจากพลังที่สามารถกัดกร่อนจิตใจของมนุษย์ปรากฏขึ้น ร่างของอามัตสึคามิก็ได้รับมลพิษด้วย ใต้ยอดเขาที่เก็บพลังเทวะนี้ ได้กำเนิดกูลที่ทรงพลังอย่างมาก… ไม่สิ เมื่อพิจารณาจากปริมาณพลังเทวะที่มันสืบทอดมา บางที การเรียกมันว่าเทพศพอาจจะเหมาะสมกว่า”“ดังนั้น หลังจากที่ [โซซัง] ถูกดึงออก เทพศพนั่นก็ออกมาเหรอ?” ยูรินะรู้สึกถึงกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากเสาแสงสีดำที่พุ่งขึ้นสู่ท้อง
