ฟ้า ใบหน้าเล็กๆ ที่ซีดขาวเต็มไปด้วยความกังวล “แล้วพวกเราจะทำยังไงดีล่ะ?”“……วิ่ง!”“……วิ่ง!”ฟุรุฮาระ โยชิกิ และ โฮชิมิ โชตะ ตะโกนพร้อมกัน ทั้งสี่คนไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังวิ่งลงไปตามภูเขาที่กำลังพังทลายลงเรื่อยๆเสาแสงสีดำที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากยอดเขายิ่งหนาขึ้นเรื่อยๆ การสั่นสะเทือนของภูเขารุนแรงมาก ทันใดนั้น มือยักษ์ที่บดบังท้องฟ้าก็ยื่นออกมาจากปากปล่องภูเขาไฟ ตบลงบนภูเขาวงกลมโดยรอบอย่างแรง ทำให้ภูเขาแยกออกเป็นร่องลึกอีกครั้งต่อมา ศีรษะสีดำที่ไม่มีใบหน้าก็ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากปากปล่องภูเขาไฟ ตามด้วยคอ ลำตัว แขน ขา……เมื่อร่างของมันปีนออกมาจากใต้ภูเขาฟูจิอย่างสมบูรณ์ เงายักษ์นั้นก็บดบังดวงอาทิตย์ที่มืดสลัวบนท้องฟ้าไปหมดสิ้น ทอดเงาครอบคลุมเมืองครึ่งหนึ่ง แสงอาทิตย์ถูกกลืนหายไป ในร่างสีดำของมัน แผ่รังสีความกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออกแม้จะไม่มีกลิ่นอายของพลังกฎเกณฑ์ แต่แรงกดดันของพลังเทวะที่แผ่ออกมาจากตัวมันนั้นเป็นระดับเทพอย่างแท้จริง“สิ่งนี้มันใหญ่เกินไปแล้วนะ” ฟุรุฮาระ โยชิกิ หันไปมองเงายักษ์ขนาดมหึมาที่ยืนอยู่บนยอดเขา อดไม่ได้ที่จะเปรยออกมา “ถ้ามันเหยียบลงมาทีเดียว เมืองครึ่งหนึ่งก็หายไปแล้ว”“มันเกิดขึ้นจากร่างของอามัตสึคามิที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์ด้วยพลังเทวะ มันไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันกับกูลที่เราเคยเห็นมาก่อนเลย”เทพศพที่ยืนตระหง่านอยู่บนยอดเขาค่อยๆ หันศีรษะ ใบหน้าสีดำที่ไร้ซึ
