ลมพายุกระโชกมาจากร่างของกูลที่กำลังวิ่งพล่าน พัดพาเศษซากปรักหักพังจากพื้นดินลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางเสียงคำรามไม่หยุดหย่อน จักรยานไฟฟ้าคันนั้นแล่นผ่านใต้เท้าของกูลอย่างมั่นคง ทันใดนั้น อุ้งเท้ายักษ์ของกูลตัวหนึ่งก็ยกขึ้นและกระทืบลงมาที่ตำแหน่งของลู่อู๋เหวยด้วยความเร็วน่าตกใจ เงาดำขยายใหญ่ขึ้นในเงาสะท้อนของหมวกกันน็อคสีเหลืองลู่อู๋เหวยขมวดคิ้ว ค่อยๆ ปล่อยมือขวาที่จับแฮนด์ แล้วยื่นมือออกไปกดอุ้งเท้ายักษ์ที่กำลังฟาดลงมาอย่างไม่ใส่ใจตูม!!เสียงดังกึกก้องดังขึ้น คลื่นแรงสั่นสะเทือนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่ออกจากจุดศูนย์กลางที่จักรยานไฟฟ้าอย่างฉับพลัน พื้นดินแตกร้าวเป็นวงกว้าง ยุบตัวลงเป็นหลุมลึกท่ามกลางลมพายุที่พัดกระหน่ำ ร่างของกูลที่สูงเทียบเท่าตึกยี่สิบชั้นถูกพัดกระเด็นไปในทันที ก่อนจะร่วงลงกระแทกพื้น ราวกับว่ามันไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่ทำลายล้างทุกสิ่ง แต่เป็นเพียงตุ๊กตาขนฟูที่มีรูปร่างน่าเกลียดลู่อู๋เหวยเก็บมืออย่างสงบ จักรยานไฟฟ้าที่อยู่ใต้ร่างรับแรงกระแทกจากสัตว์ยักษ์โดยไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย ยังคงสะอาดเอี่ยมเหมือนใหม่เขาเงยหน้ามองกูลที่ถูกซัดกระเด็นไป ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ลงจากรถ ตั้งขาตั้งจักรยานไฟฟ้าขึ้น จากนั้นก็หยิบพิซซ่าหลายกล่องออกมาจากกล่องเก็บความร้อนที่ท้ายจักรยานอย่างไม่รีบร้อนในเวลาเดียวกัน ใบเสร็จสั่งอาหารหลายใบก็ปรากฏขึ้นบนกล่องพิซซ่า ชื่อผู้รับสินค้า
