คือกูล ส่วนในช่องสินค้าที่สั่งมีเพียงสองตัวอักษรง่ายๆ‘ความตาย’“อาหารเดลิเวอรี่ของพวกคุณครับ”มือที่ถือกล่องพิซซ่าสั่นเล็กน้อย กล่องพิซซ่าในมือหายวับไปในพริบตา จากนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นจากข้างกายเขาแสงไฟสว่างจ้าระเบิดออกมาจากร่างของกูลที่เพิ่งคำรามผ่านไป กลืนกินร่างของพวกมันไปทั้งหมด พวกกูลขั้นอนันต์เหล่านี้ยังไม่ทันรู้ตัวว่าศัตรูอยู่ที่ไหน ก็ถูกระเบิดกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อยไปทั่วฟ้าเสียแล้ว“หืม?”หลินชีเยี่ยที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เหล็ก รู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากที่ไกลๆ เขาชะงักไปเล็กน้อยภายใต้การเพิ่มพลังของผนึกต้องห้ามบนเบาะรองนั่ง หลินชีเยี่ยไม่สามารถสลับผนึกต้องห้ามได้ และไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง แม้แต่การลืมตาขึ้นมองว่าเกิดอะไรขึ้นก็ยังทำไม่ได้ แต่เขายังคงรับรู้ถึงพลังอันท่วมท้นของมนุษย์ระดับสูงสุดได้อย่างชัดเจนมีมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดอีกคนเหรอ?และพลังนี้……ทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยขนาดนี้?…ภูเขาไฟฟูจิอามามิยะ ฮารูกิและคนอื่นๆ หันไปมอง [ทาเคฮิเมะ] ดวงตาที่หม่นหมองค่อยๆ เปล่งประกายขึ้น“คุณสามารถดึงมันออกมาได้เหรอ?” โฮชิมิ โชตะมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย“มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของภูเขานี้แล้วนะ อย่าทำเกินตัวล่ะ”“หืม?” เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของ [ทาเคฮิเมะ] ก็โค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว เธอมองโชตะด้วยสีหน้าซับซ้อน “โชตะ เจ้าเป็นห่วงพี่สาวหรือ?”“……ไม่ ไม่ได
