ถลบล้างข้อบกพร่องทางพันธุกรรมของตัวเองและเติบโตอย่างแข็งแรงได้ นับเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งเมื่อยาถูกฉีดเข้าสู่ร่างกายของยูริ ทากิชิโระ สีหน้าซีดเซียวของเขาก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ รอยย่นบนใบหน้าที่บิดเบี้ยวก็ค่อยๆ คลายออกครู่ต่อมา ยูริ ทากิชิโระลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรงเขาเห็นหลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋ที่อยู่ตรงหน้า แรกเริ่มก็ตกตะลึง จากนั้นจึงเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง“พี่ชิจิยะ……ผมมาถึงสวรรค์แล้วหรือครับ?”หลินชีเยี่ยเผยรอยยิ้ม เขายื่นมือออกไปลูบผมสีขาวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของอีกฝ่าย “น่าเสียดายนะ เทวดาอย่างนายไม่ควรกลับสวรรค์เร็วขนาดนี้……ดังนั้นพวกเราจึงพานายกลับมาอีกครั้ง”ยูริ ทากิชิโระตกตะลึงไปชั่วขณะ ใบหน้าเบิกบานด้วยรอยยิ้ม เขายื่นมือออกไปยันพื้นราวกับจะลุกขึ้นนั่ง อันชิงอวี๋รีบยื่นมือออกไปประคองให้เขานอนราบลงอีกครั้ง“ยากำลังซ่อมแซมข้อบกพร่องทางพันธุกรรมของนาย นายยังไม่ควรขยับไปมา”“อ๊ะ? โอ้ ครับ……” ยูริ ทากิชิโระกะพริบตา “พี่ชายคนนี้คือใครหรือครับ?”“อันชิงอวี๋ รองหัวหน้าหน่วยของฉัน” หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อย “เขาเป็นคนช่วยชีวิตนายไว้”“สวัสดีครับ พี่ชิงอวี๋” ยูริ ทากิชิโระทักทายอย่างว่าง่าย“อืม”อันชิงอวี๋มีรอยยิ้มเขินอายปรากฏบนใบหน้า“พี่ชิจิยะ แวดวงผู้เลื่อมใสเป็นยังไงบ้างครับ?” ยูริ ทากิชิโระถามด้วยความกังวลราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้“นายเป็นแบบนี้แล้ว ยังคิดจะช่วยคนพวกนั้นอีกเหรอ?”“……ค
