ความมืดของราตรีพลันแผ่ซ่านออกมาจากตัว เขาวางมือลงบน [จั่นไป๋] ที่เอว ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนาฆ่าเมื่อ [พิธีกรรมสุริยันทมิฬ] ไม่สามารถจัดการกับกูลจำนวนมากขนาดนี้ได้ เขาก็ต้องลงมือเองเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของเวทย์ต้องห้ามด้วยพลังการต่อสู้ของหลินชีเยี่ยในตอนนี้ การเผชิญหน้ากับกูลขั้นพิภพสามตัวพร้อมกัน ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรโครม!!ในขณะนั้น เสียงดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังมาจากท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไปหลินชีเยี่ยหันไปมองอย่างประหลาดใจ จากนั้นก็ควบคุมรอยยิ้มที่ผุดขึ้นมาที่มุมปากไม่ได้ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมัว มีร่างสองร่างสวมหมวกเป็ดน้อยสีเหลือง พุ่งลงมาจากกลุ่มเมฆ เหมือนสายฟ้าฟาดตรงเข้าไปในพื้นที่ที่มีกูลหนาแน่นที่สุด!ในช่วงเวลาถัดมา ภาพไท่จี๋แปดทิศขนาดมหึมา และคมดาบสีดำที่เต็มไปด้วยพลังอำมหิตพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ปะทุออกมาจากฝูงกูล ส่งเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว!“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ชีเยี่ย! คุณชายน้อยมาแล้ว!”เสียงของไป๋หลี่พั่งพั่งดังมาจากใต้ร่างของกูลสองตัว เขาสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม เท้าเหยียบบนพลังหยินหยางที่หมุนวน เงยหน้ามองสัตว์ร้ายสีดำขนาดใหญ่สูงกว่าร้อยเมตร ยกนิ้วขึ้นอย่างสบายๆ แล้วชี้“แยกอัคคี วายุหมุนวน”ที่มุมของภาพไท่จี๋แปดทิศ สัญลักษณ์สองอันสว่างขึ้นพร้อมกัน ลมหมุนที่คมกริบพัดออกมาจากความว่างเปล่าผสมกับเปลวไฟที่ร้อนระอุ กลายเป็นพายุไฟที่น่าสะพรึงกลัวล้อมรอบตัวเขา กลืนกินร่างของกูลสองตัวในพริบตา!
