่างของเขาอยู่ในขั้นพิภพเช่นกัน ตามที่เสิ่นชิงจู่กล่าวไว้ เขาประสบความสำเร็จในการก้าวทะลุขีดจำกัดก่อนที่จะมาถึงแวดวงผู้เลื่อมใสเงาดาบสีทองพุ่งทะลุผ่านวงเวทย์ขนาดใหญ่ บินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินชีเยี่ย เสิ่นชิงจู่และอันชิงอวี๋กระโดดลงมาเสื้อคลุมสีแดงเข้มสองตัวสะบัดพลิ้วในสายลม“พวกนายมาถึงสักที” หลินชีเยี่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“ไปเอาของที่นายต้องการมา เลยอ้อมไปนิดหน่อย” อันชิงอวี๋ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงหยิบเบาะรองนั่งออกมาจากด้านหลัง ส่งให้อีกฝ่าย “นี่มันคืออะไรกันแน่? แม้แต่ [ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว] ของฉันก็ยังวิเคราะห์ไม่ออก”“มันอธิบายยาก เอาไว้เรื่องทุกอย่างจบลงแล้วฉันจะบอกนาย” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่ยูริ ทากิชิโระที่สลบอยู่ไกลออกไป “ไปช่วยเขาก่อนเถอะ”เมื่อเห็นยูริ ทากิชิโระที่มีสีหน้าซีดเซียว อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายพลันเคลื่อนไหวมาอยู่ข้างกายอีกฝ่ายในพริบตา ดวงตาเปล่งประกายสีเทา เริ่มวิเคราะห์สภาพร่างกายปัจจุบันของยูริ ทากิชิโระ“ชีเยี่ยมีอะไรให้ฉันช่วยไหม?” เสิ่นชิงจู่หันมาถามหลินชีเยี่ยครุ่นคิดอย่างรอบคอบ “จริงๆ แล้วก็มี……”
