บทที่ 25
หากเซียวเหยียนแสดงพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ที่น่าทึ่งออกมา เขาก็คงจะกังวลและแอบส่งคนไปคอยคุ้มกัน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อัจฉริยะในอนาคตของตระกูลเซียวต้องมาตายตั้งแต่ยังเด็ก แต่เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีภัยคุกคามใดๆ ถึงกระนั้นก็ยังเกือบจะถูกทำร้าย และทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะสถานการณ์การรบที่ยืดเยื้อน่าตายนี้
หลายวันต่อมา สนามรบชายแดนวิหคอุดร ค่ายทหารตระกูลเซียวได้ออกจู่โจมดุจสายฟ้า กวาดล้างรังอสูรรังหนึ่งในชั่วข้ามคืน ข่าวแพร่สะพัดไป ทำให้เหล่าอสูรทั้งหมดสัมผัสได้ถึงความโกรธของตระกูลเซียว