“ไอ้หนุ่ม! ฉันบอกให้นายไสหัวไป! ไม่เข้าใจหรือไง?”“อยากตายใช่ไหม?!”“แม่ง พูดอะไรมากมาย! จัดการมันเลย!”ร่างหลายร่างพุ่งเข้ามาพร้อมกับถืออาวุธในมือ ตรงเข้าหาร่างของหลินชีเยี่ย ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความอาฆาต!หลินชีเยี่ยไม่แม้แต่จะมองอีกฝ่ายสักนิด มือลูบเบาๆ ที่ด้ามดาบบริเวณเอว ไม่มีใครเห็นท่าทางการชักดาบของเขาแต่กลับมีประกายคมกริบฟาดผ่านตรงหน้าในชั่วพริบตา!ในวินาถัดมา การเคลื่อนไหวของชายเหล่านั้นก็หยุดชะงักกลางอากาศรอยบาดปรากฏที่ลำคอของพวกเขา เลือดไหลรินออกมา พวกเขาเบิกตากว้าง จ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างงุนงง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและความสับสนทว่าพวกเขาก็สิ้นลมหายใจไปแล้วขณะที่ร่างล้มลงกระแทกพื้นอย่างหนัก สายตาอันสงบของหลินชีเยี่ยกวาดมองผู้คนรอบข้าง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ“ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่เทพชุดขาวที่ใจดีของพวกนายหรอก……ใครกล้ายั่วโมโหฉัน ฉันก็จะฆ่าคนนั้น”หลังจากได้เห็นกับตาว่าผู้ชายหลายคนถูกสังหารในทันที ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างมีสีหน้าหวาดกลัว พวกเขาพากันก้าวถอยหลัง หลีกเลี่ยงหลินชีเยี่ยราวกับเป็นงูพิษหลินชีเยี่ยมุ่งตรงไปยังทิศทางของยูริ ทากิชิโระ ฝูงชนรีบแยกออกเป็นทางกว้างให้ทันทีเขาเดินไปถึงด้านหลังสุดของฝูงชน เด็กหญิงตัวน้อยกำลังโอบยูริ ทากิชิโระที่หมดสติอยู่ แม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีดเผือดด้วยความกลัว แต่เธอก็ยังดื้อดึงไม่ยอมจากไป กลับจ้องมองหลินชีเยี่ยที่อยู่ตรงหน้าด้วยสายตาระแวดระว
