บผมจมดิ่งลงไปลึกเกินไป ไม่ระวังจนถูกมลทินของจันทร์สีเลือดกัดกร่อนจิตใจ……ความคิดมันสุดโต่งไปหน่อย”จี้เนี่ยนเห็นหลินชีเยี่ยกลับมาเป็นปกติ จึงถอนหายใจเบาๆ อย่างโล่งอก แล้วตบไหล่เขาอย่างไม่ถือสา“ไม่เป็นไร กลับมาได้ก็ดีแล้ว นายเป็นหนุ่มบริสุทธิ์ที่เจ็บเพราะความรัก ทำผิดพลาดบ้างก็เป็นเรื่องปกติ”หลินชีเยี่ย “……”“ประธาน พวกเราต้องไปแล้ว”จากนอกประตู อัศวินเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว พูดกับจี้เนี่ยนด้วยสีหน้าจริงจัง“กระจกยาตะถูกจันทร์สีเลือดรุกรานรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เวลาของพวกเราเหลือน้อยแล้ว”สีหน้าของจี้เนี่ยนค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้น บรรยากาศสนุกสนานรอบตัวหายไป เธอพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดกับหลินชีเยี่ยว่า “ดาบแห่งความอำมหิตเตรียมพร้อมเกือบหมดแล้ว พวกเรากำลังจะทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสนี้ให้ราบคาบ ตอนนั้นทุกอย่างที่นี่จะไม่มีอยู่อีกต่อไป……นายพาแฟนของนายไปกับพวกเราด้วยกันเถอะ พอออกจากที่นี่แล้วฉันจะส่งพวกนายกลับต้าเซี่ยเอง”“จริงๆ แล้วผมไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมพวกคุณถึงมุ่งมั่นที่จะทำลายแวดวงผู้เลื่อมใสนี้นัก” หลินชีเยี่ยเอ่ยถาม “อามามิยะ ฮารูกิ ฝั่งนั้นกำลังเตรียมช่วยทุกคนที่นี่ออกไป ถ้าพวกเขาทำสำเร็จ แวดวงผู้เลื่อมใสนี้ก็จะกลายเป็นเปลือกว่างเปล่า ไม่มีความสามารถในการสร้างความศรัทธาอีกต่อไป แม้แต่ถ้าพวกเขาล้มเหลว จันทร์สีเลือดและกูลก็จะฆ่าล้างสิ่งมีชีวิตที่นี่จนหมด ตอนนั้นก็ไม่มีโอกาสสร้างความศรัทธาเช่นกัน พวกคุณพ