ขึ้นมาก่อนได้เหรอ? ในโลกนี้มีเทพเจ้าที่เกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์ของเวลามากมาย บางทีอาจจะมีวิธีที่ทำให้เธอรวบรวมกฎเกณฑ์ได้อย่างรวดเร็วก็ได้นะ?”เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ดวงตาของหลินชีเยี่ยก็เริ่มมีประกายขึ้นมาใช่แล้ว……ถ้า [อมตะ] ของเจียหลานมาจากกฎเกณฑ์ของเวลา บางทีอาจจะมีเทพเจ้าที่สามารถเร่งกระบวนการรวมตัวของ [อมตะ] และทำให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อนกำหนดก็ได้?สีแดงในดวงตาของเขาเริ่มจางหายไปอย่างรวดเร็ว สติและความมีเหตุผลกลับมาครอบครองสมองของเขาอีกครั้ง!“การพลัดพรากอาจทำให้คนเศร้าโศก แต่ถ้าได้แต่โศกเศร้าและโทษตัวเองอย่างเดียว นั่นก็แค่คนขี้ขลาดที่หนีความจริงเท่านั้น!” จี้เนี่ยน ชี้ไปที่เจียหลานที่นอนอยู่บนเตียงจ้องตาหลินชีเยี่ยแล้วพูดอย่างจริงจัง“หลินชีเยี่ย นายชอบเธอไม่ใช่เหรอ? ถ้าชอบเธอ นายก็ควรทำอะไรสักอย่างเพื่อเธอสิไปตัดหัวไอ้สัตว์ที่ทำร้ายเธอหาวิธีปลุกเธอให้ตื่น แล้วเอาหัวของมันมาวางตรงหน้าเธอพร้อมกับยิ้มบอกว่า ‘ที่รัก ดูสิ นี่คือหัวของไอ้ชั่วนั่น ฉันช่วยตัดมันมาให้เธอ เธอว่าเอาไปทำโถปัสสาวะดีไหม หรือจะเอาไปทำชามอาหารหมา’ นี่แหละคือผู้ชายตัวจริง!”หลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับถูกฟ้าผ่าผ่านไปสักพักเขาถึงได้สติจากคำพูดของเธอ เขามองดูจี้เนี่ยนที่หน้าแดงก่ำตรงหน้าด้วยสายตาที่ซับซ้อน “ผมเข้าใจแล้ว……” หลินชีเยี่ยหลับตาลง มือทั้งสองลูบขมับเบาๆ สีหน้าดูเหมือนกำลังต่อสู้กับตัวเอง “ขอโทษด้วยนะครั
