ทุกคนในสมาคมปีศาจมองดาบในมือของหลินชีเยี่ย แล้วตกอยู่ในความเงียบงัน“ฮ่าฮ่าฮ่า……คุณหลินคงกำลังล้อเล่นแน่ๆ” ชายในชุดสูทหัวเราะอย่างเก้อเขิน “สิ่งที่พวกเรากำลังพูดถึงคือหนึ่งในวัตถุศักดิ์สิทธิ์ของที่ราบฟ้าสูง นั่นคือ ดาบอามาโนะมุราคุโมะ ตามตำนานดาบเล่มนี้อยู่ในมือของซูซาโนโอะมาตลอดมันเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของเขา… คุณหลิน คุณเอาดาบเล่มนี้มาจากไหนกัน?”“จากที่ราบฟ้าสูง แย่งมาจากมือของซูซาโนโอะ”“……” มุมปากของชายในชุดสูทกระตุกเล็กน้อย “คุณหลิน เราเลิกล้อเล่นกันเถอะ……”ถ้าดาบเล่มนี้คือดาบอามาโนะมุราคุโมะจริง นั่นไม่ใช่หมายความว่าคุณได้บุกเข้าไปในที่ราบฟ้าสูง และแย่งชิงอาวุธสังหารอันดับหนึ่งของที่ราบฟ้าสูงมาจากมือของซูซาโนโอะด้วยตัวเองหรอกเหรอ?แม้แต่นิยายก็ไม่กล้าเขียนแบบนี้นะ?!หลินชีเยี่ยแทงดาบอามาโนะมุราคุโมะในมือลงบนโต๊ะทำงานอย่างจนใจ ในทันทีที่คมดาบสัมผัสกับขอบโต๊ะ โต๊ะทำงานหนาๆ ก็แยกออกเป็นสองส่วนจากตรงกลางทันที รอยตัดเรียบเหมือนกระจกเงาคมกริบ“ผมไม่สามารถปล่อยมันได้ ไม่งั้นมันจะฟันผ่านตึก ดิน และมหาสมุทรลงไปถึงก้นทะเลลึก……พวกคุณดูแค่นี้ก็พอ”หลินชีเยี่ยจับด้ามดาบแขวนไว้กลางอากาศ พลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมาจากตัวดาบ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างเปลี่ยนสีหน้าไปทันที!ในจำนวนนั้นมีหลายคนที่ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่ง พวกเขาต่างเข้ามาใกล้เพื่อพินิจอย่างละเอียด เห็นได้ชัดว่าบนใบดาบเล่มนี้มี
