ตัวอักษรโบราณสลักไว้ตัวใหญ่‘อามาโนะมุราคุโมะ’ทุกคนต่างเบิกตากว้าง!“นี่ นี่……” นักวิชาการคนหนึ่งดันแว่นตาขึ้นหลังจากพิจารณาอย่างละเอียด “นี่……มันคือ ดาบอามาโนะมุราคุโมะจริงๆ!”“อะไรนะ!”“ดาบอามาโนะมุราคุโมะ เป็นไปได้ยังไงที่มันจะอยู่ที่นี่?!”“คุณหลิน คุณเอามันออกมาได้ยังไง?!”“……”สมาชิกสมาคมปีศาจในห้องประชุมต่างแตกตื่น พวกเขาเข้าล้อมรอบดาบอามาโนะมุราคุโมะ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและความอยากรู้อยากเห็นพวกเขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่า ชายหนุ่มที่อยู่ในขั้นพิภพสามารถเข้าไปในที่ราบฟ้าสูงและแย่งชิงอาวุธสังหารเล่มนี้มาได้อย่างไรในบรรดาทุกคน มีเพียงจี้เนี่ยนเท่านั้นที่มีสีหน้าค่อนข้างสงบเธอมองลูกน้องที่ตกตะลึงด้วยรอยยิ้ม ในใจกลับมีความรู้สึกภาคภูมิใจเล็กๆดูสิ!อะไรกันนะที่เรียกว่าลูกรักของโชคชะตา?‘สำหรับโฮสต์ผู้แบกรับโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า……อ๊ะ ไม่ใช่สิ สำหรับลูกรักของโชคชะตา การแย่งชิงวัตถุศักดิ์สิทธิ์มันจะเป็นอะไรไป? ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะถือดาบไปฟันซูซาโนโอะ ฉันก็คงไม่รู้สึกประหลาดใจมากนักหรอก’“ถ้าพวกเรามีดาบอามาโนะมุราคุโมะมาช่วย ทุกอย่างก็จะแตกต่างออกไป!” นักวิชาการคนหนึ่งกล่าวอย่างตื่นเต้นพลางลบแผนการทั้งสามบนกระดานดำออกหลินชีเยี่ยส่ายหัว “มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก แม้ว่าผมจะมีดาบอามาโนะมุราคุโมะ แต่ผมไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ ไม่สามารถควบคุมมันได้ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นดาบอามาโนะมุราคุโมะที่สามารถตัดท