ุกสิ่งได้ แต่ในสถานการณ์ที่ไม่มีแรงภายนอกมาขับเคลื่อน ก็ไม่สามารถตัดกระจกยาตะได้อย่างง่ายดายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว”“ถ้าไม่มีพลังศักดิ์สิทธิ์ เราก็สามารถใช้ฟิสิกส์เพื่อมอบพลังภายนอกที่แข็งแกร่งเพียงพอให้กับมันได้!” ผู้เชี่ยวชาญด้านการระเบิดคนหนึ่งลุกขึ้นยืน เดินอย่างรวดเร็วไปที่กระดานดำ แล้วใช้ปากกาคำนวณ“การใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ควบคุมดาบอามาโนะมุราคุโมะ โดยแก่นแท้แล้วคือการใช้พลังศักดิ์สิทธิ์มอบพลังงานจลน์ที่เพียงพอให้กับดาบอามาโนะมุราคุโมะ เพื่อตัดกระจกยาตะ และพลังงานจลน์ในระดับนี้ พวกเราสามารถส่งผ่านไปยังดาบอามาโนะมุราคุโมะได้ผ่านการระเบิดกำหนดตำแหน่งที่แม่นยำอย่างต่อเนื่อง ดาบอามาโนะมุราคุโมะสามารถตัดทุกสิ่งได้ด้วยตัวมันเอง ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นพื้นดินหรือน้ำทะเล ก็ไม่สามารถสร้างแรงต้านให้กับมันได้ตราบใดที่เราคำนวณวิถีแนวตั้งที่เพียงพอจากผิวน้ำไปยังผิวกระจกยาตะได้ จากนั้นวางระเบิดพิกเซลบนวิถีนี้ควบคุมแรงขับเคลื่อนที่เกิดจากการระเบิดแต่ละลูกให้ตั้งฉากลง เราก็สามารถเพิ่มพลังงานจลน์ให้กับดาบอามาโนะมุราคุโมะ ทำให้มันไปถึงจุดที่สามารถทำลายกระจกยาตะได้ในที่สุด! ตอนนี้เรารู้ระยะทางแนวดิ่งจากผิวน้ำทะเลถึงผิวกระจกแล้ว ทราบว่าแรงต้านเป็นศูนย์ ทราบความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วง ทราบพลังงานจลน์ที่เกิดจากการระเบิดของระเบิดพิกเซลแต่ละลูก……แทนค่าลงในสูตรแล้วคำนวณ สุดท้ายก็จะได้จำนวนครั้งในการจุดระ
