เบิดที่ต้องการ……”ผู้เชี่ยวชาญด้านการระเบิดเขียนตัวเลขสุดท้ายลงบนกระดานดำ จุดชอล์กลงบนตัวเลขหนึ่งอย่างหนักแน่น ก่อนจะวงกลมรอบมัน แล้วเอ่ยปากด้วยดวงตาเป็นประกาย“สองร้อยเจ็ดสิบเอ็ดครั้ง! แค่พวกเราจุดระเบิดพิกเซลติดต่อกันสองร้อยเจ็ดสิบเอ็ดครั้งในวิถีแนวตั้งจากผิวน้ำถึงกระจกยาตะ! ก็จะสามารถมอบพลังงานจลน์ที่เพียงพอให้กับดาบอามาโนะมุราคุโมะ……เพื่อตัดกระจกยาตะได้!”จี้เนี่ยนพยักหน้าเล็กน้อย พลางกวาดตามองทุกคน “ใครมีอะไรเพิ่มเติมอีกไหม?”นักวิชาการคนอื่นๆ คำนวณบนกระดาษสักพัก แล้วได้คำตอบเดียวกับผู้เชี่ยวชาญด้านการระเบิด พวกเขาจึงส่ายหัว“ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ให้ดำเนินการตามแผนนี้ ทุกคนรีบเก็บของไปจัดวางวงโคจรเพิ่มพลังระเบิดในทะเลทันที ภายในหนึ่งวัน ต้องสร้างวงโคจรให้เสร็จ” จี้เนี่ยนออกคำสั่ง “ปฏิบัติการทำลายล้างแวดวงผู้เลื่อมใสครั้งนี้……เรียกว่า ‘ดาบแห่งความอำมหิต’ ก็แล้วกัน”……สิบนาทีต่อมาหลินชีเยี่ยขยี้ตาที่เหนื่อยล้าแล้วเดินออกจากห้องประชุมแนวคิดเรื่องวงโคจรเพิ่มพลังระเบิดนั้นบ้าคลั่งเกินไป โชคดีที่แผนนี้ไม่จำเป็นต้องให้เขาทำอะไรมาก แค่ให้สมาคมปีศาจยืมดาบอามาโนะมุราคุโมะไป รอให้ทำลายกระจกยาตะเสร็จแล้วค่อยเอากลับคืนมาก็พอแม้จะแค่ให้ยืมดาบเพียงเล่มเดียว แต่สำหรับสมาคมปีศาจแล้ว พวกเขาก็ติดหนี้บุญคุณหลินชีเยี่ยอย่างมากสมาชิกสมาคมปีศาจทุกคนต่างรีบเร่งเก็บข้าวของ เตรียมไปจัดวางวงโคจรเพิ่มพลังระเบิดในท
