ะเล ชั้นนี้ยิ่งเงียบเหงาขึ้นเรื่อยๆ หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วก็เดินไปที่ห้องที่เจียหลานนอนหลับอยู่เขาปิดประตูห้อง แยกโลกภายนอกที่วุ่นวายออกจากเขาอย่างสิ้นเชิง ค่อยๆ เดินไปนั่งลงข้างเตียงของเจียหลานมองใบหน้าซีดเซียวที่ขมวดคิ้วของเจียหลาน หลินชีเยี่ยถอนหายใจยาวพลังสุดท้ายของ [อมตะ] ที่เหลืออยู่ในร่างของเจียหลานได้ปิดผนึกบาดแผลของเธอเอาไว้ ทำให้สัญญาณชีพของเธอคงที่อยู่ในขณะนี้ ส่งผลให้เธอยังมีชีวิตรอด แต่ในขณะเดียวกัน [อมตะ] ก็ได้ปิดกั้นผล [พิภพเทพ] ของหลินชีเยี่ยที่จะช่วยรักษาบาดแผลจากดาบอามาโนะมุราคุโมะบาดแผลจากดาบนั้นยังคงอยู่บนร่างของเธอราวกับเป็นอำพันสีเลือดตอนนี้ หากต้องการรักษาอาการบาดเจ็บของเจียหลานให้หาย ก็ต้องรอให้เธอตื่นขึ้นมาเอง แล้วย้าย [อมตะ] ไปที่อื่น จากนั้นให้ ‘ปาฏิหาริย์’ ของหลินชีเยี่ยแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของเธอ……แต่กลับกลายเป็นว่า เธอนอนมาเกือบสองวันแล้ว ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ทำให้หลินชีเยี่ยรู้สึกกังวลขึ้นมาหรือว่าการแตกสลายของ [อมตะ] ส่งผลเสียต่อจิตใจของเจียหลาน ทำให้เธอยังไม่ตื่นขึ้นมา?ความคิดมากมายผุดขึ้นในหัวของเขา ขณะที่กำลังสับสนวุ่นวายใจ มีเงาร่างหนึ่งเปิดประตูเดินเข้ามา“ฉันก็ว่าทำไมหานายไม่เจอ ที่แท้ก็หลบมาอยู่เป็นเพื่อนภรรยานี่เอง?” จี้เนี่ยนเดินเข้ามาในห้อง สายตาตกลงบนร่างที่หลับใหลของเจียหลาน แล้วขมวดคิ้ว
