ๆ เกิดเป็นคลื่นเสียงแผ่วเบา แต่สายตาของเขากลับจ้องมองไปยังแดนไกลอย่างเงียบงัน ไปยังเมืองที่เหมือนก้อนหินเหม็นๆ ก้อนนั้น ที่นั่นดูเหมือนจะยังมองเห็นเมฆดำทะมึนที่รวมตัวกันอยู่เหนือเมือง และเงาร่างที่ยืนเรียงรายอยู่บนกำแพงเมืองอย่างเลือนราง
“ท่านจอมมารขาว” ชายหนุ่มผู้สวมผ้าโพกศีรษะประสานหมัดเล็กน้อย ใบหน้าแสดงความเคารพ กล่าวกับชายหนุ่มชุดขาว “เพิ่งจะได้รับข่าว เมล็ดพันธุ์เนื้อที่ส่งไปก่อนหน้านี้ล้มเหลวแล้ว ทั้งยังทำให้จวนขุนพลเทวะตื่นตัว ตอนนี้ทั้งจวนเตรียมพร้อมป้องกันอย่างแน่นหนา ได้ยินมาว่าข้างกายเด็กคนนั้นมีผู้คุ้มกันอยู่ลับๆ”
“แค่นี้ก็ยังล้มเหลวรึ? เจ้าของไร้ประโยชน์!” ชายร่างกำยำสูงใหญ่หน้าดำคล้ำที่อยู่ข้างๆ แยกปากเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันแหลมคมที่ไม่เหมือนมนุษย์
“ไม่ใช่มันแฝงตัวเข้าไปถึงข้างกายเด็กคนนั้นแล้วหรอกหรือ?” หญิงสาวสะคราญที่กำลังแทะแขนขมวดคิ้ว นางหยุดเคี้ยวแล้วมองไปยังชายหนุ่มผู้สวมผ้าโพกศีรษะ “นี่ก็ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว สถานะของเขาย่อมไม่ถูกเปิดโปง นานขนาดนี้กลับหาโอกาสลงมือไม่ได้เชียวรึ?”
ข้างๆ กัน ชายหนุ่มผู้มีคิ้วสีเหลืองขมวดคิ้วกล่าว “เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลของจวนขุนพลเทวะผิดพลา
