ึริ ทาคุยะจำหลินชีเยี่ยได้ทันที ดวงตาเปล่งประกายด้วยความยินดีอย่างล้นพ้น “คุณกลับมาแล้วเหรอ?”“อืม ผู้นำตระกูลของพวกคุณไปไหน?”“เธอออกไปกับคุณอามามิยะ และมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อโฮชิมิ โชตะด้วย”“อามามิยะกับโชตะเหรอ?” เมื่อได้ยินชื่อทั้งสอง หลินชีเยี่ยชะงักไป “พวกเขาไปทำอะไรกัน?”“คุณอามามิยะบอกว่า เขาพบตำแหน่งของดาบมากาตสึเล่มสุดท้ายแล้ว แต่ต้องการความช่วยเหลือจากผู้นำตระกูล พวกเขาออกไปชั่วโมงกว่าแล้วครับ”ดาบมากาตสึเล่มสุดท้าย?หลินชีเยี่ยจำได้อย่างชัดเจนว่า ตอนที่เขาออกจากแวดวงผู้เลื่อมใสครั้งก่อน อามามิยะ ฮารูกิมีดาบมากาตสึอยู่เจ็ดเล่มในมือ ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาได้พบอีกหนึ่งเล่มแล้ว……เก้าดาบมากาตสึกำลังจะรวมเป็นหนึ่งเดียวแล้วเหรอ?“พวกเขาบอกไหมว่าไปที่ไหน?”“ไม่ทราบครับ พวกเขาไม่ได้บอกว่าดาบมากาตสึเล่มสุดท้ายอยู่ที่ไหน”“……ฉันเข้าใจแล้ว ถ้าพวกเขากลับมา ก็บอกพวกเขาด้วยว่าฉันรออยู่ที่คลับอาซาบะ”“ครับ”หลินชีเยี่ยไม่ได้พบพี่น้องยูริ จึงได้แต่หันหลังจากไปอย่างจนปัญญา“อามามิยะ ฮารูกิก็คือ คนหนุ่มที่กำลังมองหาหนทางช่วยโลกใช่ไหม?” จี้เนี่ยนครุ่นคิด “ฉันเคยได้ยินเว่ยตงพูดถึงเขา”“อืม”“นายกำลังเป็นห่วงพวกเขาเหรอ?”หลินชีเยี่ยถอนหายใจยาว “น่าเสียดาย ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน อยากช่วยก็ช่วยไม่ได้”จี้เนี่ยนครุ่นคิดสักพัก “เรื่องการตามหาคน ฉันช่วยนายไม่ได้จริงๆ แต่ถ้านายอยากจัดการกับพวกกูลเหล่านั้
