นพวกเราที่สมาคมปีศาจมีของอย่างหนึ่งที่อาจช่วยได้……”พอได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของหลินชีเยี่ยพลันเปล่งประกาย “อะไรเหรอ?”“สิ่งนั้นใหญ่เกินไป ฉันเก็บไว้บนเรือสำราญ ไม่ได้เอามาด้วย รอกลับไปแล้วฉันจะส่งคนเอามาให้ นายก็จะรู้เอง”หลินชีเยี่ยจ้องตาจี้เนี่ยนแล้วจมอยู่ในความเงียบ“ผมต้องจ่ายอะไรเป็นการตอบแทน?”“จ่ายอะไรเหรอ?” จี้เนี่ยนคิดอย่างจริงจัง “นายน่ะ… ติดหนี้บุญคุณฉันไว้ก็พอแล้ว”“หนี้บุญคุณ? แค่นั้นเหรอ?”“แล้วจะให้เป็นอะไรล่ะ? ตอนนี้นายยังไม่แข็งแกร่งเท่าฉัน อิทธิพลก็ไม่ใหญ่โตเท่าฉัน ฉันจะหวังอะไรจากตัวนายตอนนี้ได้ล่ะ?” จี้เนี่ยนยิ้มเล็กน้อย “ยังไงนายก็มีโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าอยู่กับตัว เป็นลูกรักของโชคชะตาที่จะต้องไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกนี้ในไม่ช้าก็เร็ว เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้แลกกับหนี้บุญคุณจากนายสักครั้ง ยังไงก็ไม่ขาดทุนใช่ไหมล่ะ? ไม่แน่นะ ความหวังที่จะกลับบ้านของฉัน อาจจะอยู่ที่ตัวนายก็ได้”“บ้านของคุณ? อยู่ที่ไหนล่ะ?”จี้เนี่ยนเงียบไปชั่วขณะ ค่อยๆ หลับตาลง แล้วส่ายหน้า“ไม่รู้สิ……”
