ามองไปรอบๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย“หืม?” เขายื่นมือออกไปรับฝุ่นสีเลือดที่ยังคงล่องลอยอยู่ในอากาศ ดวงตาฉายแววประหลาดใจ “กูลตัวนี้ถูกจัดการไปแล้วเหรอ? ใครกัน?”ในความคิดของยูริ ทากิชิโระ ภาพของอามามิยะ ฮารูกิปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่แล้วเขาก็ปฏิเสธมันไป[อาเมะคูซูเระ] ของพี่อามามิยะไม่สามารถระเบิดกูลจนเป็นผงธุลีได้เขาครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็นึกไม่ออกว่ามีใครอื่นที่สามารถทำเช่นนั้นได้ ก่อนจะส่ายหัว กำลังจะหันหลังเดินจากไปเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากกระเป๋าเสื้อของเขา“ฮัลโหล พี่สาว?”“……”……บนถนนใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน หลินชีเยี่ยมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นเวลานาน ในที่สุดก็เอ่ยปากพูด“จริงๆ แล้ว ผมมีคำถามมากมายที่อยากถามคุณ……”“ฉันรู้ว่านายอยากถามอะไร” จี้เนี่ยนพูดอย่างเนิบนาบ “โรงพยาบาลนั่นมันคืออะไรกันแน่? ทำไมถึงมีเทพเจ้าเหล่านั้นถูกขังอยู่ข้างใน? ทำไมมันถึงเลือกนาย? ราศีของฉันคืออะไร? แล้วหนุ่มในอุดมคติของฉันเป็นยังไง?”“……ตัดสองคำถามสุดท้ายทิ้งไป”“ราศีพิจิก ชอบหนุ่มหล่อที่สูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผิวขาว หน้าตาดี ขายาว และมีซิกซ์แพ็ก”“……” มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อย “ผมไม่สนใจ”“แต่ในคำถามเหล่านี้ ฉันตอบได้แค่สองข้อนี้เท่านั้น” จี้เนี่ยนพูดอย่างจนปัญญา“สามคำถามแรก ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”“มันไม่ใช่ของคุณหรอกเหรอ?”“ไม่ใช่ ฉันแค่เอามันมาจากที่ลึกลับแห่งหนึ่งเท่านั้น มันคืออะไรกันแน่ ฉันก็ไม่รู้……หลั
