ในห้องรับแขกที่ว่างเปล่า ยูรินะสวมชุดกิโมโนสีดำลายดอกซากุระ นั่งคุกเข่าอย่างสงบนิ่งบนเบาะกลมสายลมอ่อนๆ พัดพาดอกซากุระไม่กี่ดอกปลิวเข้ามาในห้อง ตกลงบนเสื่อทาทามิ ปิ่นปักผมดอกซากุระสีชมพูอ่อนเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงแดด เธอก้มมองวิทยุตรงหน้า แล้วค่อยๆ หลับตาลง……แอ๊ดดด!!!ร่างสูงใหญ่ในชุดสีขาวเปิดประตูเดินเข้ามายูรินะหันไปมอง เห็นยูริ ทากิชิโระ ยืนอยู่ด้านหลังเธอ ใบหน้าที่เปื้อนเลือดของเขาปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน“พี่สาว ผมกลับมาแล้ว” เขาพูดเบาๆ“ทำไมถึงเปื้อนเลือดไปทั้งตัวอีกล่ะ?” ยูรินะรีบลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาเขา เงยหน้ามองด้วยความเป็นห่วง “ไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?”“ไม่หรอก นี่เป็นเลือดของสัตว์ร้ายทั้งนั้น ผมแข็งแกร่งมาก พวกมันทำร้ายผมไม่ได้หรอก” ทากิชิโระตอบพร้อมรอยยิ้ม“ถอดเสื้อผ้าออกสิ พี่จะช่วยซักให้” ยูรินะพูดพลางขมวดคิ้วขณะช่วยทากิชิโระถอดเสื้อนอก “นี่เป็นตัวที่สี่ของวันนี้แล้ว……ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ต่อให้นายเก่งแค่ไหน ร่างกายก็จะทรุดโทรมได้นะ”“ผมไม่เหนื่อยหรอก” ทากิชิโระค่อยๆ ถอดเสื้อนอกออกพลางยิ้มพูด “ที่ไหนมีสัตว์ประหลาดปรากฏตัว ผมก็จะไปที่นั่นเพื่อปราบมัน แล้วช่วยทุกคนให้ปลอดภัย……พี่สาว ตอนนี้ผมเหมือนอุลตร้าแมนเลยนะ!”เมื่อได้ยินประโยคนั้น ยูรินะก็หัวเราะพรืดออกมา “โตขนาดนี้แล้ว ยังดูอะไรเด็กๆ แบบนั้นอีกเหรอ”ทากิชิโระชะงัก “แต่ว่า……ผมอายุแค่สิบสามนะ?”มือของยูรินะหยุดชะงักกลางอากาศเ
