หดเล็กลง ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีเธอดูเหม่อลอยไป ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย พึมพำด้วยเสียงที่ได้ยินแค่ตัวเองว่า“เป็นเขา……เป็นเขาจริงๆ เหรอ?”“ท่านประธาน คุณพูดว่าอะไรนะครับ?” ชายในชุดสูทถามอย่างสงสัย“……ไม่มีอะไร” จี้เนี่ยนได้สติกลับมา ส่ายหน้าเบาๆชายคนนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า “สภาพของคนทั้งสองคนนี้แปลกมาก ผู้หญิงคนนั้นถึงแม้จะถูกดาบแทง แต่กลับไม่มีเลือดไหล เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อรอบๆ บาดแผลก็ไม่มีร่องรอยการสมานแผลเลย แต่บาดแผลของเธอกลับยัง……ยังใหม่อยู่? เหมือนกับว่าเซลล์ทั้งหมดหยุดนิ่งอยู่ในช่วงเวลาที่ได้รับบาดเจ็บส่วนผู้ชายคนนั้นยิ่งแปลกกว่า บาดแผลทะลุขนาดนี้ ถึงแม้จะไม่โดนหัวใจ ก็ต้องทำให้เสียเลือดมาก คนทั่วไปคงตายเพราะเสียเลือดไปแล้ว แต่เขาไม่เพียงแค่ไม่ตาย บาดแผลยังค่อยๆ สมานกันเองอีก การที่เขารอดชีวิตมาได้นี่มันเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ!”‘ปาฏิหาริย์?’ จี้เนี่ยนยักไหล่เธอไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างไร แต่ผู้ชายคนนี้… เขาเป็นตัวแทนของคำว่า ‘ปาฏิหาริย์’ อย่างแท้จริง“พาพวกเขาทั้งหมดไปที่ห้องพยาบาลบนเรือ เตรียมช่วยชีวิต” จี้เนี่ยนพูดอย่างสงบสมาชิกสมาคมปีศาจที่ยืนล้อมรอบรีบแบกคนทั้งสองบนดาดฟ้าไปยังห้องพยาบาลบนเรือ คนอื่นๆ ที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าต่างก็แยกย้ายกันไปจี้เนี่ยนเดินไปที่หัวเรือสำราญเพียงลำพัง ดวงตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อยจ้องมองเงาของชายฝั่งในหมอกที่ไกลออกไปซึ่งปรากฏขึ้นอย
