งสุด”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด แต่ความอยากรู้อยากเห็นในใจกลับทวีคูณขึ้น “ท่านเมอร์ลิน ของขวัญที่ท่านเตรียมไว้ให้ผมมันคืออะไรกันแน่?”“พรุ่งนี้เจ้าก็จะรู้แล้ว”เมอร์ลินยกไม้เท้าวิเศษในมือขึ้น แตะที่พื้นเบาๆ วงเวทย์อันงดงามพลันแผ่ขยายออกในทันที หลังจากนั้นไม่นานพื้นดินใต้เท้าทั้งสามคนก็เริ่มไหลเหมือนสายน้ำ ลอยขึ้นสู่อากาศ ถักทอรวมกันเป็นพระราชวังชั่วคราววังหลังนี้เมื่อเทียบกับวังในที่ราบฟ้าสูงแล้วดูเรียบง่ายกว่ามาก แต่ก็เพียงพอสำหรับคนสามคนอย่างแน่นอน จากหน้าต่างของวัง มีแสงไฟอบอุ่นส่องออกมาเป็นสาย ภายในยังมีโซฟา เตียงใหญ่ พรม แม้กระทั่งโต๊ะยาวที่จัดวางอุปกรณ์อาหารแบบตะวันตกพร้อมเทียนไว้หลินชีเยี่ยอ้าปากค้างอย่างควบคุมไม่ได้……ความสามารถนี้เหนือกว่า [พื้นที่อิสระ] ของพั่งพั่งมากนัก เป็นทักษะที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเดินทางท่องเที่ยว!“สามห้อง คนละหนึ่งห้อง……แน่นอน ถ้าพวกเจ้าอยากอยู่สองคนในห้องเดียวกัน ข้าก็จะแสร้งทำเป็นไม่เห็น”เมอร์ลินกวาดสายตามองทั้งสองคน มุมปากปรากฏรอยยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในวังทางด้านขวาสุดโดยไม่หันกลับมามองหลินชีเยี่ยยืนอยู่นอกวัง กระแอมเบาๆ พอหันหน้าไปจะพูดอะไรบางอย่างกับ เจียหลาน อีกฝ่ายก็วิ่งเข้าไปในห้องกลางด้วยใบหน้าแดงก่ำปัง!เจียหลานปิดประตูห้องอย่างรุนแรงเมื่อเห็นเช่นนั้น หลินชีเยี่ยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ไม่รู้ทำไม ในใจกลับรู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก……เขาสลั
