นไม่ค่อยมีเลยนะ……เฮ้ พี่ชาย งานของคุณต้องไปส่งที่ไหนเหรอ?”ลู่อู๋เหวยครุ่นคิด “ไม่แน่ใจ ดูเหมือนจะอยู่ต่างประเทศ”พนักงานส่งอาหาร “……???”ลู่อู๋เหวยไม่สนใจสายตาประหลาดใจของอีกฝ่าย ก่อนจะสตาร์ทจักรยานไฟฟ้า เพิ่งขับออกมาจากหน้าประตูสำนักงานใหญ่ได้ไม่ถึงยี่สิบเมตร ก็มีรถยนต์คันหนึ่งแล่นมาอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงคำรามของเครื่องยนต์ แล้วเบรกกะทันหันที่หน้าประตูสำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีไป๋หลี่พั่งพั่งปลดเข็มขัดนิรภัย กระโดดลงจากรถ แล้ววิ่งตรงเข้าไปที่ประตูสำนักงานใหญ่โดยไม่หันกลับมามองอันชิงอวี๋ลงจากรถ เหลือบมองไปรอบๆ เห็นคนส่งอาหารยืนอยู่ข้างประตูสำนักงานใหญ่พอดี เขาตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบตั้งสติพลางตะโกนเรียกไป๋หลี่พั่งพั่ง“อย่าวิ่ง! เขาอยู่ตรงนี้!”ไป๋หลี่พั่งพั่งหันหลัง แล้วรีบวิ่งย้อนกลับมา“เขาเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งกวาดตามองคนส่งอาหารที่ยืนงงอยู่ตรงหน้า แล้วพลันเข้าใจ “ผมเข้าใจแล้ว ชิงอวี๋ นายต้องการหาคนที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นสุดยอดมนุษย์ผู้ไล่ล่าไปทั่วหมื่นลี้ใช่ไหม ช่างฉลาดจริงๆ!”อันชิงอวี๋พยักหน้า “ตอนนี้คนที่จะช่วยเราหาชีเยี่ยและเจียหลานได้ มีแต่คุณลู่เท่านั้น”[แต่ว่า พวกคุณเคยเห็นหน้าเขาไหม? มีคนส่งอาหารตั้งมากมาย พวกคุณแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นเขา?] เจียงเอ่อร์อดถามไม่ได้“ไม่เคยเห็น แต่ได้ยินมาว่า บนหมวกของเขามีเป็ดน้อยสีเหลืองติดอยู่” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองเป็ดน้อยสีเหลืองบนหมวกของพ
