อำเภอหนิงชางริมชายฝั่งทะเลท่ามกลางซากปรักหักพังของหมู่บ้านชาวประมงที่ไหม้เกรียม สมาชิกหลายสิบคนของฝ่ายสนับสนุนหน่วยพิทักษ์ราตรี กำลังถือกล้องและเครื่องมือสำรวจ เดินไปมาอยู่ในนั้น บันทึกบางสิ่งอย่างจริงจังนอกแนวเทปกั้นสีเหลือง ไป๋หลี่พั่งพั่ง เฉาเยวียน เสิ่นชิงจู่ เจียงเอ่อร์ ทั้งสี่คนยืนเงียบๆ อยู่ริมฝั่ง มองคลื่นสีขาวที่ซัดมาจากขอบฟ้า“ทำไมล่ะ?” ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งเต็มไปด้วยความกังวล “งานสำรวจใกล้จะเสร็จแล้ว ทำไมยังไม่พบชีเยี่ยกับพี่เจียหลานอีก?”“ใจเย็นๆ” เสิ่นชิงจู่คาบบุหรี่ พลางพูดอย่างสงบ “ทีมค้นหาใต้น้ำยังคงค้นหาอยู่ข้างล่าง น่าจะได้ข่าวเร็วๆ นี้”“แต่พวกเขาค้นหามาสองรอบแล้วนะ”“งั้นก็รอให้พวกเขาค้นหารอบที่สาม”เสิ่นชิงจู่สูดหายใจลึก พูดต่อว่า “ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรอ”ไป๋หลี่พั่งพั่งเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาจ้องมองผิวน้ำทะเลอย่างเคร่งเครียด ไม่พูดอะไรสักคำเฉาเยวียนและเจียงเอ่อร์ยืนอยู่ข้างๆ สีหน้าของพวกเขาก็เคร่งเครียดไม่แพ้กันพรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!ร่างสีแดงเข้มหลายร่างพุ่งขึ้นมาจากใต้ทะเล บินวนอยู่บนท้องฟ้าครู่หนึ่ง ก่อนจะลงจอดอย่างมั่นคงตรงหน้าคนทั้งสี่พวกเขาคือทีมค้นหาใต้ทะเลลึกที่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี สมาชิกทุกคนมีผนึกต้องห้ามที่เกี่ยวข้องกับน้ำ ทำให้มีความคล่องตัวและการรับรู้สูงมากในก้นทะเลลึก พวกเขาเป็นทีมมืออาชีพสำหรับภารกิจใต้ทะเลลึกโดยเฉพาะ“เป็น
