“หลังจากที่พวกเราผ่านประตูนั้นไปก็เจอกับทะเลเลือดกว้างใหญ่ ในอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ชวนคลื่นเหียน ไม่เหมือนกับที่อยู่ของเทพเจ้าในเทพปกรณัมเลย และบนท้องฟ้าที่นั่นยังมีดวงจันทร์สีเลือดดวงหนึ่งแขวนอยู่……เหมือนกับที่คุณเพิ่งพูดไป ภายใต้แสงจันทร์นั้น พวกเราควบคุมอารมณ์ไม่ได้ รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา”“ดวงจันทร์สีเลือด?” หน้ากากหวังนึกถึงดวงตาสีแดงฉานของซากสัตว์ร้ายนั้นทันที ราวกับเข้าใจบางอย่าง“ที่แท้กลิ่นอายของดวงจันทร์สีเลือดที่ส่งผลต่อแวดวงผู้เลื่อมใสนั้นแพร่ออกมาจากที่ราบฟ้าสูงหรอกเหรอ?”“ภายใต้แสงจันทร์นั้น ความคิดของพวกเราล้วนรุนแรงขึ้น ไม่ได้เลือกที่จะถอยกลับในทันที แต่กลับเลือกที่จะไล่ล่ายามาตะ โนะ โอโรจิต่อ ตอนที่มันโจมตีชายฝั่งต้าเซี่ยครั้งแรก ในแปดเศียรนั้นมีเพียงตาสามคู่ที่เป็นสีแดงเลือด แต่หลังจากกลับมาที่นี่ จำนวนตาสีแดงของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นสี่คู่ ห้าคู่……จนกระทั่งมันมีเจ็ดคู่ที่กลายเป็นสีแดงมันถึงกับเลิกหนีและหันกลับมาต่อสู้กับพวกเราอย่างบ้าคลั่งคุณคงรู้ ตอนอยู่ที่ต้าเซี่ย มันถูกหน่วยเร้นลับของคุณกับปรมาจารย์กระบี่รุมโจมตีจนเกือบตายแล้ว พวกเราไม่คิดเลยว่ามันจะยังสามารถโต้กลับได้ สุดท้าย ถึงแม้จะต้องใช้ความพยายามอยู่บ้าง แต่พวกเราก็สังหารมันสำเร็จ”หน้ากากหวังนึกทบทวนอย่างละเอียดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “พอคุณพูดแบบนี้ ผมก็นึกออกจริงๆ ว่าตอนนั้นยามาตะ โนะ โอโ
