รจิที่บุกรุกชายฝั่งต้าเซี่ยอย่างกะทันหัน มีตาสีแดงอยู่หลายดวง ดูคล้ายกับถูกดวงจันทร์สีเลือดทำให้เป็นมลทินมาก……ดังนั้น ตอนนั้นมันหนีออกมาจากที่ราบฟ้าสูง แล้วในสภาพที่คลุ้มคลั่งเสียสติ จึงบุกรุกต้าเซี่ยงั้นเหรอ?”“น่าจะเป็นอย่างนั้น” อู๋เซียงหนานพูดต่อ “หลังจากที่พวกเราสังหารยามาตะ โนะ โอโรจิแล้ว ก็ตระหนักได้ว่าอารมณ์ของตัวเองดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ จึงเลือกที่จะถอยกลับทันที……แต่ตอนนั้นก็สายไปแล้ว”“มีเทพญี่ปุ่นมาเจอพวกคุณเหรอ?”“ไม่ใช่เทพเจ้า……แต่เป็นกลุ่มสัตว์ประหลาดที่มีของเหลวสีดำไหลเต็มตัว” อู๋เซียงหนานระลึกถึงความทรงจำ“ดวงตาของพวกมันเป็นสีแดงฉานเหมือนกับดวงจันทร์สีเลือดนั่น พวกมันหลั่งไหลมาจากทุกทิศทาง จำนวนน่ากลัวมากและพลังที่แผ่ออกมาจากร่างกายของพวกมัน อย่างต่ำก็อยู่ในขั้นพิภพ”หน้ากากหวังนึกถึงสัตว์ประหลาดที่ถูกยูริ ทากิชิโระสังหาร “กูล?”“ใช่ ชื่อนี้ผมตั้งเอง เพราะฉันเห็นกับตาว่าสัตว์ประหลาดพวกนี้หลายตัวคลานออกมาจากซากศพของยามาตะโนะ โอโรจิ ดังนั้นผมจึงเรียกพวกมันว่ากูล” อู๋เซียงหนานพูดต่อ “พวกมันมีจำนวนมากเกินไป พวกเราถูกบังคับให้เคลื่อนที่เข้าไปในส่วนลึกอย่างต่อเนื่อง พยายามสลัดพวกมันทิ้ง……สุดท้าย พวกเราก็พบเขา”อู๋เซียงหนานสูดหายใจลึก ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออก ในดวงตาวาบไหวด้วยประกายแห่งความเกลียดชัง……“ผมไม่มีวันลืมภาพนั้นได้ ภายใต้ดวงจันทร์สีเลือด เขาสวมเสื้อคลุมเทพเจ้าที่เปื้อ
