ือที่ไหน?” หลินชีเยี่ยถามอย่างระมัดระวัง“เมื่อครู่ก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรือ? หลังจากผ่านประตูแห่งการนำพามาแล้ว ที่นี่ก็คือที่ราบฟ้าสูง”“แต่ที่ราบฟ้าสูงไม่ใช่ดินแดนของเหล่าเทพในญี่ปุ่นหรอกเหรอ? ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?”หลินชีเยี่ยมองไปรอบๆ อย่างงุนงง ทะเลสีเลือด แผ่นดินที่แตกสลาย อาคารสูงทะมึนที่อยู่ไกลออกไปดูเงียบสงัดและน่าขนลุก รวมถึงดวงจันทร์สีแดงบนท้องฟ้าที่ทำให้ใจสั่น ไม่เหมือนสถานที่ที่เทพเจ้าอาศัยอยู่เลย กลับเหมือนนรกมากกว่าเมอร์ลินเงยหน้ามองท้องฟ้าเป็นเวลานาน ยกมือขวาขึ้นชี้ไปที่ดวงจันทร์สีเลือดดวงนั้น“เพราะมัน”“ดวงจันทร์สีเลือด?” หลินชีเยี่ยชะงักชั่วขณะ แล้วเสริมอีกประโยค “หรือว่า… เหล่าเทพคธูลู?”“ทั้งสองอย่างไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ” เมอร์ลินตอบ “เหตุผลที่ดวงจันทร์สีเลือดปรากฏขึ้น ก็เพราะเหล่าเทพคธูลูทำลายผนึกส่วนหนึ่ง พลังของพวกมันไหลทะลักออกมา ก่อให้เกิดมลพิษแผ่รังสีในบริเวณหนึ่ง ฉายจากดวงจันทร์ลงมายังโลก เมื่อมองดวงจันทร์จากพื้นที่ที่ถูกปนเปื้อน ก็จะเห็นเป็นสีแดง”ข้อมูลที่แฝงอยู่ในประโยคนี้มีมากเกินไป หลินชีเยี่ยถึงกับยืนอึ้งอยู่กับที่ตอนที่หลินชีเยี่ยอยู่ในหมู่บ้านชาวประมง เขาก็รู้แล้วว่าเหล่าเทพคธูลูอยู่บนดวงจันทร์ เมื่อนำมาประกอบกับคำพูดของเฉินหยางหรงที่ว่า ‘จะกลับมาในที่สุด’ และสถานะ ‘ผู้พิทักษ์’ ของเซราฟ เขาก็เดาได้ว่าการที่เหล่าเทพคธูลูอยู่บนดวงจันทร์นั้น ไม่ใช
