ติงอยู่บนหลังวาฬ ดวงตาของเขาวาบขึ้นด้วยประกายแสงจางๆ วงเวทย์สองวงปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา เชือกสีฟ้าพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ผูกรัดเอวของหลินชีเยี่ยและเจียหลานในทันที ดึงพวกเขากลับมาอยู่ข้างกายตนอย่างแรงแรงดึงดูดปั่นป่วน น้ำทะเลปั่นป่วน ร่างมหึมาของบาเกะคุจิระลอยออกจากผิวน้ำโดยอัตโนมัติ ค่อยๆ ลอยเข้าไปหลังประตูบานนั้นเมื่อร่างของบาเกะคุจิระหายไป ประตูบานนั้นค่อยๆ ปิดลง หลังจากเสียงดังหนึ่งครั้ง ประตูก็ปิดสนิทไร้ช่องว่างค่อยๆ จางหายไปบนผิวน้ำทะเล ราวกับไม่เคยปรากฏอยู่ที่นั่นมาก่อน……เมื่อหลินชีเยี่ยลืมตาขึ้น ระหว่างฟ้าและดินเหลือเพียงสีเลือดแผ่ไปทั่วทะเลเลือดอันกว้างใหญ่ม้วนตัวอยู่ใต้ร่างบาเกะคุจิระ เศษเนื้อและซากอาวุธลอยขึ้นมาตามคลื่นเป็นครั้งคราวสายลมอ่อนๆ เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดโชยเข้าจมูกของเขา ทำให้ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว สายตากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า พระจันทร์สีเลือดดวงมหึมาลอยนิ่งอยู่บนท้องฟ้าสูงพระจันทร์สีแดงดวงนี้ใหญ่กว่าที่หลินชีเยี่ยเคยเห็นในหมู่บ้านชาวประมงถึงสิบกว่าเท่า มันเหมือนจานกลมสีแดงขนาดใหญ่ที่บดบังท้องฟ้าและแสงอาทิตย์ ฝังอยู่บนยอดเขาลูกไกล แสงสาดส่องไปทุกซอกทุกมุมของโลกใบนี้หลินชีเยี่ยจ้องมองพระจันทร์ดวงนั้นอย่างเหม่อลอยเป็นเวลานาน ก่อนจะได้สติ หันไปมองเมอร์ลินที่อยู่ข้างๆด้วยความตกใจสีหน้าของเมอร์ลินก็เคร่งเครียดอย่างยิ่งเช่นกัน“ท่านเมอร์ลิน… ที่นี่… ค
