ที่อยู่ไกลออกไป ไม่รู้ทำไม กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกกลิ่นอายแบบนี้……หน้ากากหวังราวกับจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ม่านตาพลันหดเล็กลงนี่มันเป็นไปได้ยังไง?!เขาลุกขึ้นจากมุมห้อง ไม่ได้เรียกใช้ผนึกเทวะของตัวเอง แต่กลับชักดาบ [อี้เยวียน] ออกมา ร่างกายกลายเป็นแสงสีขาว พุ่งตามทิศทางที่ยูรินะจากไปอย่างรวดเร็ว!……ตูม!!ภายใต้ท้องฟ้าสีเลือด ตึกระฟ้าหลายหลังพังถล่มลงมา ฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้นไปในอากาศ เงาร่างขนาดมหึมาตกลงมาจากท้องฟ้า กระแทกพื้นอย่างรุนแรง ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนมันคือสัตว์ประหลาดที่มีร่างกายสีดำสนิท สูงประมาณร้อยเมตร ทั่วร่างมีของเหลวเหม็นคาวน่าขยะแขยงไหลอาบ ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างอย่างโกรธแค้น จ้องมองร่างชุดขาวที่พุ่งลงมาจากเมฆอย่างไม่ละสายตา พร้อมส่งเสียงร้องแหลมอย่างดุร้ายบนถนนรอบตัวมัน ผู้คนมากมายกรีดร้องหนีออกจากบริเวณนั้น เศษหินขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝนในตอนนั้นเอง ลำแสงจากปืนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ยิงทำลายก้อนหินยักษ์ทุกก้อนอย่างแม่นยำ ช่วยชีวิตประชาชนธรรมดานับร้อยที่ยังไม่ทันหนีออกจากที่เกิดเหตุร่างชุดขาวสูงโปร่งถือหอก ยืนอยู่บนยอดตึกสูงข้างๆ อย่างมั่นคง ผมยาวสีขาวสะบัดไปตามสายลม ดวงตารูปดาวสิบแฉกจ้องมองสัตว์ประหลาดที่กำลังคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย“แถบ HP เหลือน้อยจนถึงจุดสังหารแล้วสินะ……”เขาพึมพำกับตัวเอง สัตว์ประหลาดที่มีของเหลวสีดำไหลเต็มตัวพยายาม
