แล้วของขวัญที่เมอร์ลินเตรียมไว้ให้เขาก็คงไม่แย่เกินไป“พอไปถึงสถานที่ต้นกำเนิด เจ้าก็จะรู้เอง” เมอร์ลินยิ้มสิ่งลี้ลับหลินชีเยี่ยพยักหน้า ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ก้มลงมองดูเจียหลานที่หมดสติอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง “แล้วเธอล่ะ?”“นาง……”สายตาของเมอร์ลินตกลงบนตัวเจียหลาน ทันใดนั้นเขาก็ชะงัก ดวงตาลึกล้ำของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ประกายดาวพาดผ่านม่านตาของเขา ราวกับกำลังสอดส่องบางสิ่ง……คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนจะรู้สึกสงสัยบางอย่าง“มีอะไรเหรอครับ ท่านเมอร์ลิน” หลินชีเยี่ยสังเกตเห็นความผิดปกติของเมอร์ลิน จึงถามด้วยความสงสัย“ไม่มีอะไร……” เมอร์ลินครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “นาง……ก็ให้ไปกับพวกเราด้วยแล้วกัน”“ครับ”เมอร์ลินมองผนังกระเพาะเหนือศีรษะ แล้วนั่งลงอย่างไม่รีบร้อน เอ่ยปากว่า“กว่าจะถึงจุดกำเนิด คงต้องใช้เวลาอีกพอสมควร ก่อนหน้านั้น เรามาจัดการอีกเรื่องหนึ่งกันก่อนดีกว่า”หลินชีเยี่ยชะงัก “เรื่องอะไรเหรอครับ”เมอร์ลินยิ้มพลางยื่นมือชี้ที่ตัวเอง “ความสามารถสุดท้ายของข้า เจ้ายังมิได้สุ่มมันนี่”…โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าหลินชีเยี่ยสวมเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่กลางลานคนเดียว มองดูแผงหน้าปัดที่ลอยอยู่ในอากาศตรงหน้า แล้วสูดหายใจลึก“ท่านเมอร์ลิน ผมควรจะสุ่มยังไงดี?”“เนื่องจากเจ้าได้สุ่มเอารากฐานหนึ่งอย่างไปจากนิกซ์แล้ว ดังนั้นพื้นที่ 1% สุดท้ายบนแผงหน้าปัดของข้าจึงอยู่ในสถานะที่ไม่สามารถสุ่มได้แล
